Waves

Waves

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

άνθρωποι στη θάλασσα (ελαιογραφία 80x40)

…και όμως…δραματικά επίκαιρο

Θα πνιγούμε «παίζοντας» στα ρηχά!!!
Κι’ ο λόγος,
δεν θα’ ναι που ξεμάθαμε να κολυμπάμε
αλλά κυρίως
που μάθαμε να «σκεφτόμαστε» έτσι
που να θεωρούμε ότι μια τέτοια γνώση μας είναι πλέον περιττή!


8 σχόλια:

  1. Στα παιδικά μας χρόνια, που δεν υπήρχαν πισίνες, μπρατσάκια, βατραχοπέδιλα, αλλά μαθαίναμε κολύμπι με μια σαμπρέλα αυτοκινήτου ή ένα φουσκωμένο μαξιλάρι, με ένα καρούλι στην άκρη για να του βάζουμε αέρα, διακαιολογούνταν πνιγμοί. Σήμερα με τόσα μέσα είναι απαράδεκτο.
    Τώρα αν το παίρνεις μεταφορικά συνδέοντάς το με την τρέχουσα επικαιρότητα, δεν έχεις έδικο. Ωραία η ζωγραφιά σου Μελίνα. Καλό βράδυ. Εμείς εδώ αύριο γιορτάζουμε, του αγίου Δημητρίου γαρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα λάθη των "έμπειρων" λοιπόν..
    Αυτά που παρασύρουν στην απώλεια..
    Ας προσέξουμε να δικάσουμε και να δικαστούμε σωστά.
    Για μας- για τον τόπο..
    Καλό βράδυ, κυρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα . Επίκαιρες σκέψεις που φυσικά και προβληματίζουν τον καθένα μας , όμως θέλω να πιστεύω ότι σαν θαλασσινός λαός που είμαστε δεν θα πνιγούμε τελικά , το παιχνίδι θα μας κάνει πιο δυνατούς και άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία !!!
    Στο έργο σου απόδοσες εξαιρετικά την κίνηση των φιγούρων στο υδάτινο στοιχείο !!!
    Καλό βράδυ ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το θέμα πρωτότυπο και δύσκολο.
    Η απόδοση της κίνησης καταπληκτική !!
    Σχετικά με τον πνιγμό, η έχουμε πνιγεί και δεν το΄χουμε πάρει χαμπάρι, η , είμαστε στα πρόθυρα του πνιγμού και τσαλαβουτάμε απελπισμένοι να σωθούμε :):)
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ντίνο,
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!
    Και εύχομαι χρόνια πολλά και καλά στην όμορφη Θεσσαλονίκη, στον Πολιούχο της και στους Θεσσαλονικιούς της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στρατή,
    ακριβώς!
    Ας προσέξουμε – όπως λες!
    Και ας αξιοποιήσουμε –λέω- την πιο «updated» εμπειρία μας: τι ακολουθεί κάθε φορά που πειθόμαστε σε ψιθύρους που χαϊδεύουν, ή κραυγές που τρομάζουν, τα αυτιά μας…
    Πολλές ευχαριστίες και ευχές για καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Art Traveller,
    πράγματι… σαν θαλασσινός λαός που είμαστε έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να κολυμπήσουμε. Όμως και οι καλλίτεροι αθλητές, όταν έχουν περάσει μερικές δεκαετίες στη βολή του καναπέ, χάνουν τη «φόρμα» τους… Η ελπίδα μπορεί να πεθαίνει –ακόμη- τελευταία, αλλά καλά θα είναι να μη τη προσπεράσουμε εμείς οι ίδιοι, σαν οντότητες, κατά τη πορεία της προς το θάνατο… Πάντως είναι καλό που είσαι αισιόδοξος.
    Χάρηκα πολύ με το θετικό σχολιασμό σου για τη ζωγραφιά μου! Σ’ ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι ένα όμορφο απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Βασιλική,
    η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι –γενικά- δείχνουμε πεισματική άρνηση στο να «πάρουμε χαμπάρι» τα δυσάρεστα… Ας ελπίσουμε ότι ακόμη δεν έχουμε πνιγεί εντελώς και ότι μας απομένουν μερικές ανάσες για να περάσουμε από το απλό τσαλαβούτημα στις γενναίες απλωτές… πριν μας λείψει εντελώς το οξυγόνο!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα τόσο καλά σου λόγια για το έργο!
    Σε φιλώ και σε καλησπερίζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή