Waves

Waves

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

πέτρα στο βάλτο (ελαιογραφία)

Απόσπασμα από το «Χρονικό» του Γιάννη Ρίτσου (Σάμος1957)


Κανένας δεν έμεινε να σπείρει ή να θερίσει – τι να θερίσει; Έτσι τα πιότερα κορίτσια
μείναν ανύπαντρα. Το νησί γέμισε
γεροντοκόρες, ζωντοχήρες, ξεπεσμένες αρχόντισσες˙
την Κυριακή φοράνε τα καλά τους, περιμένουν
κανένανε ναυαγισμένο αμερικανό, συνταξιούχο λαντζέρη,
περιμένουν αυτές και τα παλιά νυχτικά τους με τις ωχρές κορδέλες,
περιμένουν και τα φορέματά τους που δε φορέθηκαν στην ώρα τους περιμένοντας
μια καλύτερην ώρα – ποια ώρα;
(η καλύτερη ώρα του κάθε τι είναι η ώρα του – δεν έχει κι άλλη)
κ’ έμειναν στα σεντούκια για την προίκα, μαράθηκαν,
έγιναν λίγο – λίγο περιττά κ’ ύστερα τραγικά μες στην ανένδοτη αναμονή τους
κ’ ύστερα έτσι γελοία με τους απαρχαιωμένους φιόγκους τους,
με τις σχολαστικές δαντέλες που δε συμβαδίζουν με το χρόνο –
κι αυτές οι στενόμακρες μωβ ή ροζ ομπρέλες,
σαν ωροδείχτες ενός μητροπολιτικού σταματημένου χρόνου,
σα λιγνά δάχτυλα δείχνοντας το ανέκκλητο που αρνούνται να το δούνε.


Κάθε άνοιξη τινάζεται μες απ’ τα ερείπια μια παράλογη βλάστηση
δίχως καθόλου μνήμη, όλο προπέτεια.
Εκεί ζευγαρώνουν άλλοι νέοι – κι αυτοί δίχως μνήμη,
(τη μνήμη των άλλων τι να την κάνουν; - άχρηστη –
άχρηστη ακόμα και στους ίδιους – μια μνήμη που ατόνησε
δίχως να γίνει πείρα και διαφοροποιημένη πράξη). Απλώς πορεύονται.
Κ’ οι γλάροι εκτείνονται σε ολόλευκες φάλαγγες ή σε μετέωρους κήπους
αθέατοι, σα ν’ αποδήμησαν σε άλλα κλίματα, σαν κλεμμένα αετώματα
από ναούς εαρινούς, και τώρα θ’ ανιούν σε ξένα μουσεία.

22 σχόλια:

  1. ΣΥγκλονιστικός Γιάνης Ρίτσος!
    όσο περνούν τα χρόνια και τον ξαναδιαβάζω τόσο ανακαλύπτω κι άλλα που δεν είδα..
    και εδώ ζωγραφίζει..
    με τον μοναδικό τρόπο του!
    η ζωγραφική σας δε κυρία μου
    είναι ο "τρόπος" σας σας καταδεικνύει..
    μας μαρτυρούν ως κι οι επιθυμίες μας..
    Χαιρετώ σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα !!!
    Είναι πραγματικά εκπληκτικός ο τρόπος που συνδιάζεις την ποίηση με την ζωγραφική , καλή συνέχεια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στρατή Παρέλη,
    κάπως έτσι αισθάνομαι κι’ εγώ όποτε διαβάζω Ρίτσο: σαν να είναι η πρώτη φορά! Πραγματικά μεγαλειώδης ποίηση που αναβλύζει μέσα από απλές λέξεις!
    Όσο για τη ζωγραφική μου…φαίνεται πράγματι πως είναι «προδοτική»…
    Ευχαριστώ πολύ αγαπητέ ποιητή που με τιμάτε με τις επισκέψεις σας!
    Ένα θερμό καλημέρισμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Art Traveller,
    μου δίνεις χαρά με το σχόλιό σου, μια και είναι πολύ αγαπημένες για μένα και η ζωγραφική και η ποίηση!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΙΖΑ,
    ένα μεγάλο Ευχαριστώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πέτρα στο βάλτο
    να ξαποστάσει ο χρόνος
    μήπως προλάβει η Άνοιξη
    να απλώσει τις μυρουδιές της
    μέσα στη θαμπάδα των χρωμάτων -
    τοπίο που σβήνει κι όμως μένει
    στη μελαγχολία των εποχών...

    πανέμορφα και τα δυό!!!
    Φίλη μου αγαπημένη, τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λες ναναι που σκοτεινιασε περα στους βαλτους
    Και βαλτωσαμε
    Η κλεισαμε τα ματια γιατι φοβηθηκαμε
    Αναψε τα φωτα...φωτεινο κοριτσι
    Να βγουμε στην επιφανεια
    ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Στρατή και θα συμπληρώσω πως ο συνδυασμός της ποίησης που επιλέγεις με την εικόνα, είναι εξαιρετικός! Είναι τόσο ανακουφιστικό μέσα στην τόση χυδαιότητα, κακογουστιά και προχειρότητα, να βλέπουμε και να διαβάζουμε όμορφα έργα αρμονικά ταιριασμένα με όμορφες λέξεις! μπράβο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πανέμορφο!
    Σκιάσεις και φως
    αρμονικά δοσμένες
    Πλησίασα τις όχθες σου

    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πυρφόρε μου Προμηθέα
    πάντα φέρνεις μαζί σου τη ποίησή σου! Με συγκινεί το πέρασμά σου!!! Πολλά-πολλά ευχαριστώ φίλη μου! με θέρμη και αγάπη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Velvet…
    …μ’ αυτό το βελούδινο άγγιγμά σου!
    Χίλια ευχαριστώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Silena,
    δεν ξέρεις πόση χαρά μου δίνεις με τα λόγια σου! Όλοι εμείς που συναντιόμαστε στο διαδίκτυο μέσα από το λόγο και τη τέχνη προσπαθούμε να φτιάξουμε μικρές οάσεις στη ζούγκλα που κυριαρχεί! Είναι μεγάλη δικαίωση να νοιώθω ότι ανταποκρίνομαι σ’ αυτή τη προσπάθεια! Σ’ ευχαριστώ από βάθους καρδιάς καλή διαδικτυακή μου φίλη!!!
    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ελένη,
    το πλησίασμά σου το αποζητώ πάντα - πλησίασμα γλυκό κι’ αγαπημένο!
    Ένα βαθύ, μεγάλο ευχαριστώ!!!
    Να έχεις ένα όμορφο βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ο βάλτος κρύβει συχνά ομίχλη και αυτό το έργο σου μου το μεταφέρει έντονα.
    Ταυτόχρονα με ταξίδεψε στο δικό μου τόπο που το
    πουρνό συναντάς ομίχλη έντονη λόγω του Βάλτου.
    Μνήμες αγαπημένες αλλά συνάμα μελαγχολικές για το
    χτες που μας άφησε ανικανοποιητα όνειρα.
    καλό σου βράδυ-Φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Βασιλική,
    πολύ όμορφο το σχόλιό σου! Χαίρομαι όταν οι ζωγραφιές μου ταξιδεύουν τους φίλους, επισκέπτες μου! Δεν ξέρω ποιός είναι ο τόπος σου, αλλά «το πουρνό» (σαν έκφραση) μου θύμισε τη δικό μου τόπο καταγωγής (χωριό της Μυτιλήνης) και μου άρεσε που το είδα στα λόγια σου! Να είσαι καλά φίλη μου! Φιλιά και ευχαριστίες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Δύσκολο να πετύχεις ατμόσφαιρά σε τέτοιο θέμα. Όμορφη και αυτή η ζωγραφιά σου Μελίνα μου.
    Καλό απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ντίνο,
    ήταν πράγματι δύσκολο… Κάποια στιγμή ήμουν έτοιμη να το εγκαταλείψω, αλλά εν τέλει επέμεινα και, απ’ ο, τι καταλαβαίνω από τα σχόλιά σας, μάλλον καλά έκανα…
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Έχει πολύ όμορφες αντανακλάσεις αλλά βασικά για το έργο σου το φεγγίτη ήθελα να σου πω και σου γράφω σ' αυτό το post που είναι το τελευταίο σου. Κοίτα, από τέχνη δεν ξέρω, μισό χρόνο ασχολούμαι με τη ζωγραφική. Μιλάμε είναι απίστευτο, μ' έπιασε. Χωρίς πολλά πολλά χρώματα, θα μπορούσε να είναι και ασπρόμαυρο. Το θέμα φανταστικό δένει απόλυτα με τον τίτλο και μπορείς να φανταστείς οποιαδήποτε ιστορία, (όχι οποιαδήποτε, η καπνοδόχος δεν εχει καπνό και τι τέλεια που απέδωσες το τσουχτερό κρύο που κάνει πριν χιονίσει, κι ας εχει ο φεγγίτης φως), σίγουρα πεσιμιστική που ειρωνεύεται το γαλάζιο και το ροζ, τα μωρουδίστικα χρώματα, του ουρανού και των βουνών. Πατάει εντελώς στη γη η ιστορία που κρύβεται από πίσω. Δείχνει ωριμότητα, και δεν μιλάω μόνο για την τεχνοτροπία. Πολύ όμορφη η πέτρα του τείχου με πολλά χρώματα να αχνοφαίνονται, οι σκιές στην καπνοδόχο, υπέροχο το σχεδόν μαύρο ανάγλυφο των δέντρων. Όλο το έργο έχει πολύ βάθος, νομίζεις ότι μπροστά σου υπάρχει κήπος που όμως δεν θα ταίριαζε να μπει στο έργο γιατί θα είχε ανοιχτό πράσινο, θα χάλαγε την ατμόσφαιρα. Με συγκίνησες, συγχαρητήρια, αποθηκεύω την εικόνα και την έχω στους αγαπημένους μου πίνακες.

    Αν και δεν είναι βραδυνό τοπίο μου θύμησε έντονα το τραγούδι το Χατζιδάκι ΄΄Το παιδί από την Κρήτη΄΄ με τους απίστευτους στίχους που δεν ξέρω ποιανού είναι αλλά λένε ΄΄ήταν κρύο το φεγγάρι, κρύο αλουμίνιο, σαν τα βράδυα του Γενάρη πάνω από τ' Αγρίνιο΄΄ και μετά κάπου αλλού ΄΄θάνατος μες το κορμί του, έφτασε ανοιξιάτικα, και χτυπούσαν οι καμπάνες σαν τρελές νυχτιάτικα΄΄

    παραθέτω το link στο youtube
    http://www.youtube.com/watch?v=9HtW3A-vrsc

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Red Paradise,
    σ' ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου και για τη πολύ προσεκτική και αναλυτική ματιά σου στο έργο! Πολλά ευχαριστώ και για το link στο τραγούδι του Χατζιδάκη - πολύ ωραίο! Το είχε πρωτοτραγουδήσει η αξέχαστη Μαρία Δημητριάδη.
    Καλό κυριακάτικο βράδυ και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Welcome Sadia!
    Thank you very much for the visit and your encouraging comment! I made a little “walk” at your place and I admired your digital painting! Although I am somehow traditional in my art-preferences, your work really attracted me!
    I wish a nice Saturday night!

    ΑπάντησηΔιαγραφή