Waves

Waves

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ως εδώ (λαδοπαστέλ 40x30)


Pablo Neruda από το Canto General (οικουμενικό τραγούδι)
σε μετάφραση Άννας Βάλβη και Cloe Varela Docampo


Ο ΠΟΛΕΜΟΣ: 1936

Ισπανία τυλιγμένη στον ύπνο, όταν ξύπνησες
σαν μια κόμη μ’ αγκάθια,
σ’ είδα να γεννιέσαι, ίσως, μέσα απ’ τους θάμνους και τα σκοτάδια, αγρότισσα,
να υψώνεσαι μεσ΄ τις βαλανιδιές,
και στα βουνά και να σκίζεις τον αγέρα
με τις φλέβες ανοιχτές.
Όμως σε είδα χτυπημένη στις γωνιές
απ' τους πανάρχαιους ληστές. Πήγαιναν
μασκαρεμένοι με τους σταυρούς τους φτιαγμένους
από οχιές, με πόδια χωμένα
στο παγωμένο τέλμα των νεκρών.
Τότε είδα το σώμα σου σχισμένο
απ' τους βάτους, σπασμένο πάνω στην μανιασμένη
άμμο, ανοιχτό, χωρίς κόσμο κεντρισμένο
μεσ’ την αγωνία.
Μέχρι σήμερα κυλάει το νερό απ’ τις πέτρες σου
μεσ' τα μπουντρούμια και κρατάς
την ακάνθινη κορώνα σου μεσ’ την σιωπή,
να ιδούμε ποιος αντέχει περισσότερο:
οι συμφορές σου ή τα πρόσωπα που διαβαίνουν χωρίς να σε κοιτάνε.
Εγώ έζησα την αυγή των τουφεκιών σου
και θέλω ξανά λαός και μπαρούτι
να τινάξουν τ’ ατιμασμένα κλαριά,
μέχρι που να τρέμει τ’ όνειρο και
να ξαναμαζευτούν οι σκορπισμένοι καρποί στην γη.

26 σχόλια:

  1. ναι
    "ως εδώ"
    αλλα μαζι κι δυο
    κι αυτο εχει σημασια
    ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παράξενο φως που έχει αυτό το έργο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μοιάζουν τα χωράφια σου με φλέβες ανοιχτές

    στη μέση δρομάκι σκοτεινό που η θάλασσα τ' "ανοίγει"...

    και κείνο το δέντρο το μοναχικό... σαν κόρη έρημη που στοίχιωσε μοιάζει... που αντί για μαλλιά έχει κλαδιά ν' ανεμίζουν...

    πόσες φορές θα σου πω πως την τέχνη σου ζηλεύω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όμορφο θέμα, μου αρέσει η γραμμή που σχηματίζουν οι κολώνες όπως και το δέντρο δεξιά και θυμήθηκα εδώ αυτό που ανέφερες σε κάποια ανάρτηση συμβουλή κάποιου δασκάλου σου πως, σε ένα έργο έχει ενδιαφέρον τα άψυχα να παίρνουν ανθρώπινη μορφή.

    Καλή σου μέρα Μελίνα μου.. τρόπος του λέγειν δηλαδή.. εδώ έχουμε τρομερή κακοκαιρία.
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα Μελίνα , πίνω τον πρωινό μου καφέ και θαυμάζω την όμορφη ζωγραφιά σου , αλήθεια πόσο θα ήθελα και εγώ να κάθομαι σε αυτή την ήρεμη παραλία και να ατενίζω την γαλάζια θάλασσα !!!
    Μου αρέσει ιδιαίτερα το σχήμα των γυμνών δέντρων πάνω στο γαλάζιο φόντο !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ακριβώς Velvet!
    Ακριβέστατα!!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ – και Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Mariela
    ήταν κάτι που είχα προσπαθήσει πολύ σ’ αυτό το έργο: να του δώσω ένα παράξενο, μεταφυσικό σχεδόν φως. Το ότι το επεσήμανες, σημαίνει ότι κάτι κατάφερα.. και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό..
    Καλή σου μέρα Μαριέλα μου! Σ’ ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λύχνε,
    με «ξαφνιάζει» πάντα πολύ ευχάριστα το πόσο καλά διαβάζεις τα έργα μου! Θα σου πω λοιπόν ότι αυτό είναι από μία σειρά έργων που είχαν το ίδιο θέμα: δύο άνθρωποι βαδίζουν προς ένα τέλος δρόμου, που όμως ανοίγεται ορίζοντας μπροστά τους και εστιάζουν «απέναντι», έχοντας στα πλαϊνά τους ένα λίγο «αφύσικα» φυσικό περιβάλλον. Στην ίδια σειρά είναι και η ανάρτηση «μετά τη βροχή». Τα έργα αυτής της σειράς είναι κυρίως συνδεδεμένα με «ανησυχίες» πολιτικο–κοινωνικού περιεχομένου. Όλα τα στοιχεία που επισημαίνεις, δεν είναι καθόλου τυχαία τοποθετημένα.. Ειλικρινά χαίρομαι με το σχόλιό σου και σ’ ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Margo
    πράγματι το δέντρο είναι «ανθρώπινη» παρουσία..
    Να που σήμερα γίνομαι πολύ επεξηγηματική, αν και συνήθως το αποφεύγω για να μη προκαταλαμβάνω τον επισκέπτη.. Αν διαβάσεις την απάντηση παραπάνω στον Λύχνο, θα καταλάβεις τι εννοώ.
    Είναι μεγάλη ικανοποίηση η επικοινωνία μέσω μορφών και χρωμάτων! Μέσω συμβόλων γενικα..
    Πολλά ευχαριστώ φίλη μου! Καλή σου μέρα - κι’ ας έχει και κακοκαιρία.!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ταξιδευτή μου,
    έχεις πράγματι το ταξιδιωτικό στοιχείο στο DNA σου! Αλλά και το ζωγραφικό!
    Μακάρι να καταφέρνω να σε ταξιδέψω κι’ εγώ λιγάκι με τα έργα μου.. αν μη τι άλλο στο οφείλω δεδομένου ότι εσύ με τα δικά σου, μου έχεις εξασφαλίσει εισιτήριο διαρκείας – και για πολλούς προορισμούς!
    Να είσαι καλά Στέλιο! Σ’ ευχαριστώ και σε καλημερίζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. γυμνά τα δέντρα
    γυμνές κι οι καρδιές
    σπαραγμένες από πολέμους
    από εφιάλτες
    από τη λήθη!

    υπέροχο το έργο σου

    αυτό το τραγούδι στο χαρίζω με την καλημέρα μου, είναι ένα από τα τραγούδια που λατρεύω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μας έδωσες πάλι ένα υπέροχο έργο
    με φοβερό σκηνικό και με το φως του σύθαμπου
    να τρεμοπαίζει θλιμμένα τόσο ζωντανά δοσμένο!
    Τα δέντρα πάλι έχουν τη μορφή ανθρώπων
    εγκατειλημμένων μοναχικών κλεισμένοι στην τραγωδία τους που όμως ανθίστανται συνεπικουρούμενοι από την φύση
    Μπράβο Μελίνα!!
    Να είσαι καλά πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Silena
    σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ και για το σχόλιο και για την υπέροχη αφιέρωση. Οι αλιείς των μαργαριταριών είναι διαχρονική μαγεία! Κι’ εγώ αγαπώ πολύ αυτή τη μουσική και μαγεύομαι από παιδί (που την πρωτάκουσα) – μαζί της!
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ελένη καλησπέρα!
    Είχα κάποιες αναστολές για την ανάρτηση αυτού του έργου (επειδή είναι παρόμοιας θεματολογίας με προηγούμενο) αλλά διαβάζοντας τα σχόλιά σας δεν το μετανιώνω που τελικά το αποφάσισα.. Από τα πολύ ενθαρρυντικά και το δικό σου σχόλιο, πάντα προσεγγίζοντας με ευαισθησία και τρυφερότητα τη δουλειά μου.. Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ! Και εύχομαι για όλους μας πολλές εμπνεύσεις, μετουσιωμένες σε όμορφες δημιουργίες, είτε με χρώμα είτε με λέξεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ανεμοδαρμένα δέντρα και χρώματα λαμπρά του ορίζοντα!
    Καθαρά γράφεται μια θλίψη απροσδιόριστη..
    Η θάλασσα υποσχετική όπως πάντα.
    Βαδίζουν όπως να αναζητούνε μια ευτυχισμένη στιγμή. Τότε που όποιος κατανοεί τον ουρανό και την ψυχή του,
    κληρονομεί την ποίηση του σύμπαντος!
    Και πώς να σχολιάσω το οικουμενικό τραγούδι του Νερούδα;
    Πολύ μικρός δεν είμαι;
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Στρατή,
    αυτά τα λαμπρά χρώματα του ορίζοντα.. με κυρίαρχο πάντα το αγαπημένο μου γαλάζιο.. Και η θάλασσα, ναι, αυτή θάλασσα η «υποσχετική» όπως πολύ ωραία το λες.. Αυτά τα δύο στοιχεία είναι που κάνουν την αναζήτηση μιας ευτυχισμένης στιγμής να μη φαίνεται ουτοπία.. Κι’ ας γράφεται αυτή η απροσδιόριστη θλίψη.. Οι ωχρές της πινελιές τονίζουν τις αποχρώσεις του γαλανού ουρανού..
    Πολύ όμορφο το σχόλιό σου!!
    Και δεν είσαι καθόλου «μικρός»….
    Καλό σου βράδυ! Σ’ ευχαριστώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Περαστικός από το σπιτικό σου για πρώτη φορά αγαπητή μου και ειλικρινά, με τις λίγες γνώσεις που έχω γύρω από την τέχνη της ζωγραφικής, ενθουσιάστηκα.
    Υπέροχο το μπλογκ σου.
    Θα ξανάρθω.
    Αν θέλεις πέρνα κι' εσύ από δικό μου.
    http://eftanhsa.blogspot.com
    Νάσαι καλά
    Ντένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ντένη,
    σε καλωσορίζω στο ιστολόγιό μου!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για το θερμό σου σχόλιο!
    Έκανα κι’ εγώ μια πρώτη βόλτα στα Εφτάνησά σου, όπου το πρώτο που με κέρδισε ήταν το τραγούδι του υπόβαθρου «απόψε να μη κοιμηθείς παρά να καρτερέσεις...»: από τις πιο αγαπημένα μου επτανησιακές καντάδες!
    Μου άρεσε στο μπλογκ σου - θα ξαναπεράσω και θα χαρώ να ξαναϋποδεχτώ κι’ εσένα εδώ!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Βλέποντας το έργο σου κάτι μου θύμιζε.
    Μπαίνοντας στα σχόλια να σου γράψω είδα την απάντηση σου στον Λύχνο και με κάλυψες απόλυτα.
    Μου αρέσει πολύ το δέντρο και οι κολόνες.
    φιλιά Μελινάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Είδες Βασιλική;
    Σε πρόλαβα.!. Φυσικά ήμουν βέβαιη ότι «κάτι θα σου θύμιζε».. Αλήθεια σου λέω, μου αρέσει πολύ το αναλυτικό σου βλέμμα! Το έχω κι’ εγώ το μικρόβιο της ανάλυσης και έτσι βρίσκω συμμάχους..
    Ναι, τις κολώνες τις ήθελα οπωσδήποτε σ’ αυτό το έργο.. Το μόνο κακό, είναι ότι η πρώτη είναι κομμένη. Όπως συμβαίνει με όλα μου τα αναρτημένα έργα, ο φωτογραφικός φακός καμπυλώνει τα όρια αναγκάζοντάς με να κόψω τμήματα από τη περιφέρεια, προκειμένου να κάνω τις γωνίες ορθές. Αν ξέρεις κάποιον καλό τρόπο φωτογράφισης, πες μου...
    Σ’ ευχαριστώ πολύ και σου στέλνω φιλί καλησπέρας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Καταπληκτικό το έργο σου. Φως και κίνηση. Τα νιώθεις και τα δυο σα να είσαι μέσα στον πίνακα. Το δέντρο αυτό δεξιά ήταν μεγάλη έμπνευση. Μπράβο. Απ' τα καλύτερά σου, νομίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. ΙΖΑ,
    κι' εμένα είναι από τα αγαπημένα μου.. Όταν το ζωγράφιζα, ξεκίνησα γύρω στις 6 το απόγευμα και όταν είδα το ρολόι τελειώνοντάς, ήταν περασμένες 4 το πρωί... ούτε που το είχα πάρει είδηση..
    Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ! Να έχεις μια ωραία Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Όμορφο το έργο σου Μελίνα μου,μου βγάζει γλυκιά μελαγχολία,φωτεινή ανάμνηση και αγάπη!
    Σε φιλώ!Με ηρέμησε η βόλτα μου εδώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Όλγα καλησπέρα!
    Σε υποδέχομαι με χαρά και χαίρομαι ακόμη περισσότερο αν η βόλτα σου εδώ σου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα και σου χαρίζει ηρεμία!
    Φιλιά και ένα θερμό ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μα έπρεπε να περάσει τόσος καιρός και να χρειαστεί να απαντήσω σε ερώτηση για να ανακαλύψω το υπέροχο τούτο μέρος. Δεν πειράζει όμως ποτέ δεν είναι αργά.
    Ναι το μαγαζί είναι στην περιοχή χαλανδριου!
    Αλλά εγώ χαίρομαι για την επαφή!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Χριστόφορε καλώς ήλθες!
    Μεγάλη χαρά και τιμή για μένα να με επισκέπτεσαι και να εκφράζεις θαυμασμό για το χώρο μου!! Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!
    Προσωπικά διαβάζω με έντονο ενδιαφέρον τις ιστορίες σου, τέλεια σκηνοθετημένες και με ξεχωριστό ταλέντο στη μετατροπή των «τρομακτικών» σκηνών σε στιγμιότυπα που χαρίζουν πολύτιμο γέλιο!
    Ενδιαφέρουσα πάντως η πληροφορία για τα μπισκότα – θα επανέλθω όταν απενοχοποιηθώ από την «αμαρτία» των πρόσθετων θερμίδων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή