Waves

Waves

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

γαλάζια μοίρα (παστέλ λαδιού 45x38)


~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Παραμ, παραμ, παραμ
Παραμονεύει
Στο πέλαγος του χρόνου το καράβι
Μια άγκυρα η ζωή μου ζητιανεύει
Το βάθος του έρωτα της να συλλάβει


Θάλασσα μάνα, Αλμύρα μου εσύ, Γαλάζια μοίρα
Για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
Θάλασσα μνήμη, μαύρο μου ασήμι
Παρ’ την καρδιά μου και καν’ την νησί
Του ανέμου αγρίμι

Λίνα Νικολακοπούλου (Θάλασσα μάνα - απόσπασμα)
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
μουσική Θάνος Μικρούτσικος
ερμηνεία Μίλβα

34 σχόλια:

  1. έτσι όπως αφήνονται τα μαλλιά
    να τα παρασύρει το κύμα

    έτσι όπως αφήνονται τα όνειρα
    να γίνουν φύλλα ή πέταλα λευκά
    που θα ραντίσουν τη νύχτα μας τρυφερά

    έτσι ακριβώς κι η σκέψη
    φτάνει
    να αγγίξει
    να φανταστεί
    να παρασύρει
    κάθε συμβατική μας ανάγκη

    πολλά φιλιά καλή μου φίλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τελευταία με είδες...

    παίζω με το μοιρογνωμόνιο αν και Ξέρω πως η ΜΟΙΡΑ μόνη της καθορίζει στ πιο τεταρτημόριο θα εδραιώσει το Σεράριο της...Ζωής μας...

    Αφιερωση αναζήτησης μεσα στη Θάλασσα της Γαλαζιας Μοίρας της ΑΛΗΘΕΙΑΣ... της ΑΠΟΛΥΤΗΣ... της μονοσήμαντης..


    Κάθομαι τυλιγμένη σιωπή...
    Κάποιος ψίθυρος φτάνει στη σχισμή της Καρδιάς μου..
    Αν δε μιλήσεις με την Ψυχή, δε θα σ'ακούσω...
    Άλλαξα τις μοίρες της σιωπής μου προς τη μαγεία της Αλήθειας
    και το μοιρογνωμόνιο κόλλησε
    σαν δείκτης ρολογιού στα Καράτια της...

    Κάθομαι στο ξέφωτο με μάτια τυφλά..
    ηθελημένα βυθισμένα στο Σκοτάδι μου...
    αν το Ηλιοβασίλεμα δε μιλήσει με την παντομίμα των Θεών
    τα μάτια μου δεν τ'ανοίγω...

    Κάθομαι σε αδρανή θέση παθογόνας πληγής...
    πυχτώνει το αίμα...
    δεν κυλά..
    αν δεν μ'αγγίξει αλκοολούχο διάλυμα Γνήσιας Πρόθεσης
    δεν γιατρεύομαι...

    Διαισθάνομαι κόσμο γύρω μου...

    Κάθονται όλοι στον κύκλο ασφαλείας τους...
    ανάβουν φωτιά με τα κλαδάκια της Εμπιστοσύνης...
    καίνε αδυναμίες...
    Δεν ριγούν στο σκίρτημα της φωτιάς
    αν η φλόγα δεν συλλαβίσει πυρωμένες Ανάγκες στο αίμα...

    Ας μείνουμε λίγοι..
    Ας καούμε τυφλοί..
    Ας ντυθούμε χειμώνες..
    Ας πεθάνουμε Νέοι..

    μα...
    αν η Μεγάλη Αλήθεια της Απόλυτης Ανάγκης ξυπνήσει
    ανέστησέ με να μου δείξεις
    πως ριγούν στο αεράκι του Δειλινού οι παπαρούνες...
    πως ερωτεύονται τ'αστέρια τις Συμπαντικές Τρικυμίες των Ευχών...
    πώς τροφοδοτούνται οι φωτιές με εύφλεκτα υλικά Ανθρώπινης Αδυναμίας..

    τότε
    θα ξεφύγω του θανάτου,
    θα γίνω τρωτή μπροστά στο Θεό σου,
    και θα πιστέψω στους Όρκους που χάραξες στην άμμο
    κι ας έχουν σβήσει εδώ και Χρόνια...

    τότε θα γίνω άμμος να χαράξεις Νέους Όρκους
    των οποίων η διαχρονικότητα
    δε θα εξαρτάται από μιας παλίρροιας το κύμα...
    μα
    από τον τρόπο που η ρωγμή των συλλαβών τους
    θα αγγίξει το αίμα μου κάτω από το δέρμα
    που προστατεύει τις αιμορραγίες μου....




    Τα φιλιά μου... της ΜΟΙΡΑΣ γαλάζιες σταγόνες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. α, αυτό εδώ μου αρέσει πολύ!
    nameliart,
    ΘΑΥΜΑΖΩ την παραγωγικότητα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δύσκολο έργο και σαν σύλληψη και σαν εκτέλεση Μελίνα. Μπαράβο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα με τρελάνεις με τις ομορφιές σου εσύ.
    Εκείνο το χέρι που αχνοφαίνεται κάτω από το πέπλο, σχηματίζει κάτι σαν μάτι σκοτεινό. Η άμμος που σαν κουβέρτα μισοσκεπάζει το θηλυκό κορμί. Τα μαλλιά που σε λίγο θα τα παίρνει το κύμα, τα στήθη που ρωμαλέα στέκονται σαν λοφίσκοι περήφανοι, η μικρή στρογγυλή κοιλίτσα που με το ξανοιγμένο χρώμα γύρω από τον αφαλό σε καλεί να την χαϊδέψεις, η αμεριμνησία του κοιμισμένου ή παραδομένου στην γοητεία της θάλασσας προσώπου και το υπέροχο τραγούδι με τη Φωνή της Μίλβα, με έχουν γοητεύσει υπέρμετρα. Έχω παρασυρθεί τώρα το ξέρω αλλά ....θα με συγχωρέσεις. Εσύ φταις!!
    Καλό σου μήνα Μελίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σαν το ξεβρασμενο κορμι
    μιας φτωχης μεταναστριας
    σε μια ακτη της Μεσογειου

    Απο εκεινες τις αθωες ψυχες
    που ζητιανευουν
    λιγο ζωη
    απο την ζωη μας

    Συγγνωμη αλλα αυτο ειναι
    που "ειδα"
    σ΄αυτον τον πινακα σου

    -

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κριμα που χαλασαν τα ηχεια του pc μου να απολαύσω τον πίνακά σου συνοδευόμενο από το υπέροχο τραγουδι της θάλασσας.

    Ομορφα χρώματα, απλά ριγμένα δίπλα στη γαλάζια θάλασσα.

    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όμορφος πολύ!
    Πιστεύω ότι είναι δύσκολο να φτιαχτεί ένα τέτοιος πίνακας αν και είμαι άσχετη από ζωγραφική.
    Υπέροχος ο συνδυασμός με το τραγούδι που διάλεξες.
    Καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Silena,
    όπως το λες: «έτσι κι η σκέψη».
    Δεν έχει όρια το ταξίδι της, ούτε στον χρόνο ούτε στον χώρο.
    Σαλπάρει και…αέρας στα πανιά της!
    Κι ο πιο δικός μας πλούτος,
    τα ταξίδια της!
    Φιλιά πολλά και καλοτάξιδος ας είναι πάντα ο νους…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κάκια,
    ναι…σε είδα…
    με το μοιρογνωμόνιο να περιστρέφεται στα δάχτυλα,
    τοποθετώντας ξανά το μηδέν και
    μετρώντας μοίρες: γωνίες οξείες, ορθές, αμβλείες,
    όλες «κυρτά» της μοίρας καμώματα…
    Κι εσύ να φλερτάρεις με τις «μη κυρτές»
    να προσπερνάς το 180
    και να χαίρεσαι τον κυκλωτικό χορό σου…

    Υπέροχο το ποίημα που μου άφησες!!! Σ’ ευχαριστώ!
    Το είδα στο τσαντίρι σου, το διάβασα πολλές φορές, δεν πρόφτασα να σου το γράψω.. Μα το ξέρεις…σε νιώθω να ξεφεύγεις του όποιου "θανάτου" – να γίνεσαι ρευστή – νερό, άνεμος – να κυλάς ανάμεσα απ τις παγίδες του και να τον ξεγελάς…

    Φιλιά – βοτσαλάκια στην άμμο…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φόρα,
    σ’ ευχαριστώ…αλλά μη με νομίζεις και τόσο παραγωγική… αυτό το έργο εδέησα να το τελειώσω αφού το είχα ξεκινήσει και παρατήσει δύο φορές… Το είχα μάλιστα ξεχάσει κάπου χωμένο και το ανακάλυψα σχεδόν τυχαία, ψάχνοντας για κάποιο άλλο, του οποίου άλλου η τύχη - δυστυχώς - ακόμη αγνοείται…
    Εσύ πάντως φτιάχνεις πολύ όμορφες καλοκαιρινές δημιουργίες!!
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ντίνο,
    μου δίνει μεγάλη χαρά η παρουσία σου! Σε υπερευχαριστώ και για την επίσκεψη και για την ενθάρρυνση, η οποία, όπως σου έχω ξαναπεί, ερχόμενη από σένα βαραίνει ιδιαίτερα!
    Το έργο, ναι με παίδεψε πολύ – ήταν περίεργη η οπτική γωνία και με δύσκολη προοπτική.. Τελικά…μάλλον δεν βγήκε κακό…
    Σ’ ευχαριστώ ξανά και εύχομαι να είσαι πάντα καλά και χαρούμενα - κι εσύ και όλοι οι αγαπημένοι σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αγαπητέ μου Χριστόφορε,
    mea culpa και μακάρι να μου δημιουργείς πάντα τέτοιες «ενοχές»!
    Διότι, τι ζητάει ο δημιουργός; Μα να παρασύρει στον κόσμο του, αυτόν που μετέχει της δημιουργίας του! Αν κατάφερα λοιπόν να σε παρασύρω, κέρδισα!
    Και πολύ περισσότερο που εσύ με τα γραπτά σου, και πού δεν μ’ έχεις παρασύρει… Μέχρι την Αιθιοπία έφτασα… Άρα – στη καλλίτερη περίπτωση – είμαστε ισοπαλία!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για την ικανοποίηση της επίτευξης αυτού του σκορ
    και ελπίζω πάντα να αλληλοπαρασυρόμαστε προς την ομορφιά, το γέλιο, τη τέρψη…
    Καλό μας μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Velvet,
    δεν χρειάζεται να μου ζητάς συγγνώμη…
    Κι εγώ τον είχα αυτόν τον συνειρμό… Ακριβώς έτσι όπως το περιγράφεις.
    Όμως προτίμησα να πάω αλλού την ανάρτηση θεωρώντας ότι ο πίνακας δεν βγάζει με τίποτα τη τραγικότητα που περιβάλλει αυτό το θέμα..
    Συναντήθηκαν οι σκέψεις μας και γι αυτό σ’ ευχαριστώ αληθινά για το σχόλιό σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Scorpios,
    πάει καιρός που έχουμε να τα πούμε και μ’ ευχαρίστησε πολύ μ’ επίσκεψή σου! Μ’ ευχαρίστησε επίσης που το θαλασσινό μου θέμα άρεσε σε έναν θαλασσινό blogger!
    Το τραγούδι - κι εμένα απ τα αγαπημένα μου - θα έχεις σίγουρα πολλές ευκαιρίες να το ακούσεις.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ και ελπίζω η επιστροφή σου να προμηνύει και μια νέα σου ανάρτηση!
    Εύχομαι καλό Αύγουστο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. μυστήριο κορίτσι,
    ήταν πράγματι πολύ δύσκολο θέμα. Όπως έγραψα και πιο πάνω, με δυσκόλεψε πολύ η γωνία. Ήταν δύσκολη η απόδοση της προοπτικής τόσο «γεωμετρικά» όσο και με τους φωτισμούς. Και πολύ περισσότερο που το έφτιαξα κυρίως από μνήμης..
    Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα επαινετικά σου λόγια!
    Να είσαι πολύ-πολύ καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μελίνα μου θριάμβευσες πάλι
    γενικά αγαπώ το γυμνό στα ζωγραφικά έργα και τούτο που ας πρόσφερες -δύσκολο έργο από πλευράς οπτικής-
    με ικανοποίησε πολύ
    Ευχομαι πολλές καλοκαιρινές δημιουργίες
    φιλιά πολλά αρμύρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ομορφοοοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!!!
    Ενα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Κατακαϋμένη...μοίρα...Από πόθο, θαρρώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ελένη μου,
    Με υπερτιμά μάλλον η λέξη «θρίαμβος», αλλά ακούγεται ωραία και σ’ ευχαριστώ πολύ!
    Είναι όμορφο και διαχρονικό θέμα το γυμνό, αλλά το έχω συνδεδεμένο κυρίως με ασκήσεις και γι αυτό δύσκολα πάω προς τα κει. Πάντως είναι, κάθε φορά, μια ικανοποίηση το αποτέλεσμα.
    Εύχομαι κι εγώ πολλή έμπνευση και δημιουργία μες το καλοκαίρι, σε πείσμα των ψηλών θερμοκρασιών! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Βασιλική,
    ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
    Με παίδεψε βέβαια, είν’ η αλήθεια, αλλά…τελικά, μάλλον το τιθάσευσα.
    Φιλί θαλασσινής αύρας (..κι ας είμαι ακόμη στο γραφείο..)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Χριστίνα..
    μεγάλος εμπρηστής ο πόθος! Θάλασσες και πελάγη χρειάζονται – και είναι ζήτημα αν θα πετύχει η πυρόσβεση...

    …μάλλον παραέμεινε στον ήλιο η κοπελιά, ε;..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Xαίρομαι που στην σημερινή σου ανάρτηση επέλεξες ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια !!!
    Ένας υπέροχος ύμνος για την θάλασσα σε συνδιασμό με ένα πραγματικά πολύ όμορφο έργο σου !!!
    Μπράβο Μελίνα μου και καλή συνέχεια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καλησπέρα!
    Δανείστηκα ένα πίνακα σου για μία ανάρτηση μου.
    Αν υπάρχει πρόβλημα πες μου.
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Στέλιο,
    κι εγώ χαίρομαι όταν χαίρονται οι φίλοι και συν-μπλόγκερς μου!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ και καλές δημιουργίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. μυστήριο κορίτσι,
    όχι μόνο δεν έχω πρόβλημα, αλλά μου δίνεις και χαρά μ’ αυτή σου τη κίνηση!!
    Καλές αναρτήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Ένα γυμνό κορμί που ξέβρασε η θάλασσα. Ένα κορμί που το τύλιξε ο ύπνος..
    Εκεί:
    Στο σύνορο της γης με τον υδάτινο γίγαντα.
    Όλα ακουμπούν την αιωνιότητα κι όμως η αιωνιότητα μπορεί να μην υπάρχει.
    Στον χώρο του εφήμερου ξετυλίγονται οι σιωπές που αγκαλιάζουν το ποίημα.
    Και αυτή η κρυφή μουσική που είναι φλοίσβος και είναι φυλακισμένος άνεμος..
    Υπέροχη σύνθεση Μελίνα μου!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Τέλειο τραγούδι!
    Τέλειοι στίχοι!
    Τέλεια εικονογράφηση!

    Μου έφτιαξες τη νύχτα Μελίνα!!!

    Ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Στρατή,
    αν αυτά τα πανέμορφα ποιητικά λόγια
    που διάβασα ξανά και ξανά
    στα ενέπνευσε η ανάρτησή μου, τότε πραγματικά νιώθω ευτυχής!
    Και πολύ τυχερή που είσαι φίλος μου και φίλος της μικρής μου γκαλερί!..
    Σ’ ευχαριστώ θερμά και σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Γιώργο,
    με χαροποιείς ιδιαίτερα με τα λόγια σου!
    Και σου ανταποδίδω το ευχαριστώ, μεγάλο και εγκάρδιο!
    Να είσαι καλά
    και να έχεις πολλές - πολλές αφορμές για όμορφες νύχτες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Πάλι σε είδα ξαφνικά
    Στης θάλασσας τα μέρη
    Να σου χαϊδεύει το κορμί
    Τ απαλό αγέρι…

    Ήσουν γοργόνα μυθική
    Βγαλμένη από το κύμα
    Και έκανες στη αμμουδιά
    Το πρώτο σου το βήμα…

    Φορούσες ήλιο στα μαλλιά
    Και στο κορμί λουλούδια
    Και γύρω να σε προσκυνούν
    Τα πιο μικρά αγγελούδια…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Μάγε,
    σε ποιά μυστικά σεντούκια κρύβεις τα μαγικά φίλτρα που σε κάνουν να γράφεις τόσο όμορφους στίχους;
    «Στα σεντούκια της καρδιάς» θα μου πεις
    «και άντε να τα κλέψεις αν μπορείς…»

    Το ποίημά σου ταίριαξε τέλεια στην εικόνα!
    Και σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ!!

    Καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Μελίνα αυτό είναι εκείνο που έκανες όταν είχα έρθει εγώ;; Τελικά μόνο αποτυχία δεν είναι!! Δε το περίμενα ότι θα γινόταν τόσο ωραίο! Μπράβο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Μάρκο,
    τελικά ήταν η τρίτη και φαρμακερή...
    Δύο φορές ξεκινημένο και δύο παρατημένο αυτό το έργο, πάλι καλά που βγήκε αυτό που βγήκε. Προσωπικά θα το προτιμούσα καλλίτερο - μπορούσε να είναι - αλλά έστω κι έτσι ...γλύτωσε την ανακύκλωση...

    Ελπίζω να περνάτε καλά!
    Εμείς έχουμε πεθάνει στη δουλειά -έχω φρικάρει - νομίζω θα κάνω φόνο και μάλλον θα τη πληρώσει ο Ζακ... του έχω πολλά μαζεμένα...

    Χαιρετισμούς σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή