Waves

Waves

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

στερνή μου γνώση (ξυλομπογιές 30x30)


Είναι που προσπαθώ να το σκάσω λίγο από έναν ανελέητο ορθολογισμό
που συνεχώς ξεφωνίζει μέσα μου αντιπαθητικά κηρύγματα.
Είναι που θέλω να ευχαριστήσω τις διαδικτυακές μου φίλες, που προσφέροντάς μου δωράκια
με προσκαλούν σε ιστολογιακά παίγνια.
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, προέκυψε άλλη μιά ανάρτηση με παιχνιδιάρικη διάθεση, μετά από πρόσκληση της γλυκιάς Ευτυχίας να παίξω στο «7 πράγματα για μένα».  Πάλι το 7 μπροστά μας λοιπόν και ας αρχίσουμε τις...συγκλονιστικές αποκαλύψεις...


J J J J J J J J J J J J J J J J

1. Ο δάσκαλός μου στο Δημοτικό (...στα βάθη του προηγούμενου αιώνα...) είχε καθιερώσει ένα σύστημα εξέτασης που μας είχε βάλει σε μεγάλους μπελάδες... Ζητούσε να ζωγραφίζουμε κάποιο σχέδιο ή/και να γράφουμε κάποια στιχάκια, εμπνεόμενοι κάθε φορά από το τρέχον κεφάλαιο του «Αναγνωστικού»…
Και κάπως έτσι, σε κάποιους από εμας, έμεινε το «κουσούρι»…

2. Ο πανικός δεν άργησε να μεταδοθεί και στο άλλο τμήμα, όταν και ο δικός του δάσκαλος μιμήθηκε τον δικό μας. Σύντομα, οι πιο καπάτσοι και των δύο τμημάτων είχαν εντοπίσει τα «ταλέντα» της τάξης και έτσι κάνα-δυό καλόβολοι βρεθήκαμε να ζωγραφίζουμε και να γράφουμε όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για κάποιους ...προσηρτημένους. Έλα όμως που ήταν δύσκολο να σε επισκεφτεί δις η ποιητική έμπνευση για το ίδιο θέμα. Και ήταν πειρασμός να έχεις έτοιμο, γραμμένο ποίημα, ειδικά αν αυτό είχε παρουσιαστεί στον άλλον δάσκαλο... Υπέκυψα άπαξ... Με συνέπειες πολύ δυσάρεστες για το image της καλής και έντιμης μαθήτριας, εφόσον δεν αποκαλύφτηκε ποτέ ότι οι στίχοι δεν ήταν της Αννούλας αλλά δικοί μου...
Και τότε πρωτοέκανα μια σημαντική διαπίστωση : όταν είσαι πολύ δοτικός, μπορεί και να αποβεί εις βάρος σου… Πολύ χρήσιμο συμπέρασμα, το οποίο ουδέποτε αξιοποίησα…

3. Όμως παρά την ήττα, δεν απώλεσα εντελώς τη συμπάθεια και την εμπιστοσύνη του δασκάλου. Γι αυτό όταν ήρθε η μητέρα μου να παραλάβει το ενδεικτικό μου, της επεσήμανε το εξής : «αυτό το παιδί έχει καλό χέρι στη ζωγραφική και γράφει και ωραία στιχάκια! Θα είναι κρίμα να μην αξιοποιήσει αυτά τα ταλέντα μεγαλώνοντας».
Και έτσι…έγινα φυσικός πυρηνικών αντιδραστήρων...

4. Μεγάλο μεράκι όμως η ζωγραφική... Παρέμενε μια διαχρονική αγάπη! Το ίδιο και τα αιλουροειδή! Αλλά ήρθε μια στιγμή που αυτές οι δύο αγάπες συγκρούστηκαν... Ήταν στα 16 μου, όταν ζωγράφιζα μανιωδώς πόστερ με κάρβουνο σε στυλ γκράφιτι. Η Πίου ήταν μία γάτα με προσωπικότητα και άποψη! Και ήταν αδύνατο να μη θελήσει να δει τι ζωγραφίζω! Έτσι, κάποια στιγμή το μισοτελειωμένο πόστερ μου βρέθηκε με την εξής παραλλαγή: Αντί έντονου κοντράστ σε μαύρο-άσπρο, υπήρχαν περιοχές μαύρες με γκρι πατούσες και περιοχές άσπρες με μαύρες πατούσες. Το ίδιο μοτίβο, γκριζόμαυρες πατούσες γάτας δηλαδή, κυκλοφορούσε επίσης επάνω στους καναπέδες, στις πολυθρόνες, στα κουβρ-λι και στα τραπεζομάντιλα. Εμένα, που ήμουν έντονα απορροφημένη με το δίλημμα «πώς είναι ωραιότερο το πόστερ; στην αρχική ή στη παραλλαγμένη μορφή του;» ουδόλως με απασχόλησαν οι εικαστικές παρεμβάσεις της Πίου στο υπόλοιπο σπίτι. Απασχόλησαν όμως πολύ τη μητέρα μου, ή οποία πέταξε έξαλλη εκτός σπιτιού την Πίου, εμένα και το πόστερ…
Και ήταν τότε που εγκαινίασα το πρώτο και μοναδικό καλλιτεχνικό ατελιέ που απέχτησα ποτέ: ένα υπόγειο του πατρικού σπιτιού. Σήμερα είναι λεβητοστάσιο...

5. Το εφηβικό μου φλερτ, ο Βασίλης, ζήλευε την Πίου... Έπρεπε να βρω τρόπο να τον πείσω ότι η αδυναμία μου σ’ αυτόν υπερτερούσε της αδυναμίας μου στη γάτα …πράγμα το οποίο βεβαίως δεν ίσχυε... Τότε θυμήθηκα τις επιδόσεις μου στη κατασκευή σκίτσων συνοδευόμενων από στιχάκια! Το καλόπιασμα λοιπόν προς τον Βασίλη επετεύχθη μέσω μιας τέτοιας προσφοράς.
Και έτσι έβγαλα ένα δεύτερο πολύ χρήσιμο συμπέρασμα : τα αγόρια είναι πολύ εκτεθειμένα στη κοριτσίστικη καπατσοσύνη! Ούτε αυτό το αξιοποίησα...

6. Ο Βασίλης ήταν φανατικός σινεφίλ! Από ταινιοθήκη έβγαινε, σε κινηματογραφική λέσχη έμπαινε. Εγώ συνήθως τον ακολουθούσα, με αποτέλεσμα στα 16 - 17 μου να έχω αποστηθίσει τον Μπέργκαν, τον Μπονιουέλ, τον Λουί Μαλ, τον Γκοντάρ, τον Παζολίνι, τον Βισκόντι, τον Φελίνι, τον Αντονιόνι, τον Ταρκόφσκι, τον Πολάνσκι, τον Φασμπίντερ ...
Κάποτε σκέφτηκα ότι αυτό θα πρέπει «να το ψάξω» ... Το απέφυγα, καλού-κακού...
Ωστόσο η μύησή μου στα θαύματα της έβδομης τέχνης συνδυάστηκε αρμονικά με την αγάπη μου για τη ζωγραφική. Για παράδειγμα το πόστερ στο οποίο επενέβη η Πίου, ήταν εμπνευσμένο από τη ταινία του Κιούμπρικ «κουρδιστό πορτοκάλι».

7. Τελικά, όλες οι νεανικές αγάπες, είτε μένουν, είτε προσπερνούν, αφήνουν πάντα τα ίχνη τους και τα αναμνηστικά τους. Ένα τέτοιο, είναι και το έργο της σημερινής ανάρτησης, φιλοτεχνημένο με πολλή τρυφερότητα και περίσσιο ρομαντισμό, στα 14 μου χρόνια.

J J J J J J J J J J J J J J J J
Αντέξατε το διάβασμα ως εδώ; Ε τότε κερδίζετε άλλη μία αποκάλυψη: Πρέπει να επιλέξω 7 από εσάς για να συνεχίσετε αυτό το χαριτωμένο παιχνιδάκι! Έχω κάτι υπ όψη μου γι αυτή την επιλογή... Δεν θα την κάνω τώρα όμως... Θα επανέλθω, λίγο πριν την επόμενη ανάρτηση...
J J J J J
Επανέρχομαι λοιπόν λίγο πριν την επόμενη ανάρτηση. Και για να μη γίνει η παρούσα ανάρτηση ακόμη πιο μακροσκελής, ας συνεχίσω στα ενδότερα: βλέπε τελευταίο σχόλιο.

28 σχόλια:

  1. ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΠΟΛΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΤΑ 7 ΣΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕΣ! Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟΣ ΑΦΟΥ ΖΗΤΑΓΕ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΙΧΑΚΙΑ! Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΙΝΕΜΑΔΑΚΙΑ , Η ΠΙΟΥ , Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ. ΤΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΠΟΧΕΣ!!!!!!!!!! ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΕΣ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΕΣ!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ το ευχαριστήθηκα το ταξιδάκι στο παρελθόν σου, χαμογέλασα και γέλασα πολύ με τον τρόπο σου Μελίνα μου:-))
    Τα ταλέντα σου τα αξιοποίησες ως φυσικός πυρηνικών αντιδραστήρων;;;;;;
    Κοίτα τι μάθαμε σήμερα για σένα:-)
    Και για την Πίου.. απόλαυση!!!
    Και ο Βασίλης επίσης:-)

    Οι κουκουβάγιες είναι υπέροχες, γλυκύτατες! Όταν μας αποκάλυψες πως είναι έργο των εφηβικών σου χρόνων γύρισα πιο πίσω και το σύγκρινα με τα δύο προηγούμενα. Η ενηλικίωση μίας καλλιτέχνιδας.. όχι πως δεν θα μου άρεσε να ζωγραφίσεις κάτι ανάλογο τώρα. Σαν εικόνα από παραμύθι για παιδιά από μία ευαίσθητη ψυχή.
    Πολύ όμορφα έπαιξες Μελίνα μου..
    Φιλιά σου πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τουλάχιστον σου έμεινα κάτι ωραίο να θυμάσαι απ' όλα αυτά. και τον δάσκαλο με τις ζωγραφιές και τα στιχάκια, και τον παιδικό σου έρωτα που σε έβαλε στην 7η τέχνη και σε ενέπνευσε για την μετέπειτα πορεία σου. Και φυσικά, την Πίου και το πρώτο ατελιέ!
    Και το γεγονός που έχεις κρατήσει ζωγραφιές και ποιήματα από την παιδική σου ηλικία.
    Λοιπόν, ζωγράφιζες πάντα ωραία. Και αυτό με την ζωγραφική (ή γενικότερα την τέχνη) στα σχολεία, πρέπει οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να το επαναφέρουν παρά τις υποδείξεις του υπουργεία παιδείας (τρομάρα τους)
    Καλή συνέχεια.
    Την καλησπέρα μου και
    εβίβες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑ; ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΜΙΣΟ ΜΙΣΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ. ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΛΕΥΚΟ ΖΩΓΡΑΦΙΖΑΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΡΑΦΑΜΕ. ΠΩ ΠΩ ΕΧΩ ΦΥΛΑΞΕΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΔΗΜ.ΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ.ΛΕΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΗΣΩ; ΧΑ ΧΑ ΧΑ! ΠΛΑΚΑ ΘΑ ΕΧΕΙ! Η ΔΡΑΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΟΣΟΙ ΑΙΩΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ......
    ΦΙΛΑΚΙΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. έκλεισα τα μάτια μου και προσπάθησα να φιλοτεχνήσω εκείνο το κορίτσι το μικρό, το έφηβο, το ερωτευμένο με τη ζωή...
    καθόλου δεν διαφέρει από την εικόνα που έχω για σένα σ΄το σήμερα. μόνο που να, λίγο πιο σοφό, λίγο πιο αγχωμένο!
    σ' αγαπώ γιατί μαθήματα δεν πήρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ το ευχαριστήθηκα έτσι πως μας περιέγραψες κομμάτια από την παιδική και εφηβική σου ηλικία.
    Πολύ όμορφο το έργο σου παρά το γεγονός ότι το έφτιαξες στα 14.
    Φιλιά καλή μου φίλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λέω και εγώ κάτι λείπει, κάτι λείπει απ' το "δωματιάκι", τώρα κατάλαβα τι είναι! Πάντα μου άρεσαν αυτές οι κουκουβαγιούλες και να φανταστείς όταν ήμουνα μικρός δεν ήξερα ότι τις είχες ζωγραφίσει εσύ και όταν το έμαθα μου έκανε εντύπωση!!
    Τι άλλα νέα; Τι κάνει ο γουργουρίκος και ο Ομάρ; Ααα..και άμα είσαι χαλαρή και δεν έχεις πολύ δουλειά, σε περιμένω την Τετάρτη!!;D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έφη μου,
    χαίρομαι που σου άρεσε η αναδρομή μου και το ζευγάρι με τις κουκουβάγιες. Σ’ ευχαριστώ!
    Είναι πολύ ωραίο που έχεις το τετράδιο της πρώτης δημοτικού. Εγώ δεν έχω κρατήσει τίποτα από τότε και πάλι καλά που έχουν διασωθεί κάποιες εφηβικές ζωγραφιές, σαν αυτή της ανάρτησης. Και βέβαια να αναρτήσεις κάτι από το τετράδιό σου, είναι μιά ευχάριστη νότα που χαλαρώνει. Όσο για τους «αιώνες», το έχουμε ξαναπεί: ο χρόνος είναι τόσο σχετικό μέγεθος... σωστά;
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Margo,
    γλυκόπικρο το ποτήρι της «ενηλικίωσης»...

    Το να βγάζει λίγο γέλιο η ανάρτηση ήταν κάτι που το επεδίωξα, αλλά πρέπει να πω ότι μου βγαίνει και αυθόρμητα ο αστεϊσμός όταν περιγράφω κάτι. Στη Πέμπτη δημοτικού, κατάλαβα για πρώτη φορά τι σημαίνει ο όρος σάτιρα. Ήταν ακριβώς γιατί είχα γράψει ένα αστείο ποιηματάκι για κάποιο κεφάλαιο του βιβλίου και ο δάσκαλος μου εξήγησε ότι αυτό το ύφος λέγεται σατιρικό.

    Τα «ταλέντα» μου ομολογώ ότι τα είχα εγκαταλείψει για πολλά χρόνια για χάρη των σπουδών. Ένας λόγος που άρχισα κάποια στιγμή, χρόνια μετά, να παρακολουθώ μαθήματα ζωγραφικής, ήταν ακριβώς για να ξαναμπώ στη διαδικασία, να «ξαναπάρω μπρος»...

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Margo μου για τη ζετασιά που βγάζει το σχόλιό σου!
    Σε φιλώ και εύχομαι καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εβίβες Χρήστο!
    Πραγματικά έχω πολύ γλυκές μνήμες και από τα παιδικά και από τα εφηβικά μου χρόνια! Και θεωρώ πολύ τυχερό τον εαυτό μου γι’ αυτό.
    Συμφωνώ ότι είναι σημαντικό στοιχείο της εκπαίδευσης, να δίνονται εναύσματα στα παιδιά για να ανακαλύψουν τις κλίσεις τους και να τις καλλιεργήσουν.

    Δεν ξέρω αν ζωγράφιζα πάντα ωραία, αλλά ζωγράφιζα από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ήμουν το πιο «εύκολο» παιδί: αρκεί να μου έδιναν μερικά χαρτιά και μπογιές, και μπορούσαν να με «ξεχάσουν» για ώρες...

    Σ’ ευχαριστώ πολύ
    και καλές εμπνεύσεις να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Βίκυ,
    Ελπίζω πράγματι να μη διαφέρω και πολύ... Αλλά αυτή η «σοφία»...δεν είναι καθόλου «δωρεάν»... Κοστίζει πολύ πανάθεμά την...
    Κι εγώ σ’ αγαπώ Λύχνε μου! Για τον πολύ όμορφο τρόπο που έχεις να διαβάζεις και βεβαίως να γράφεις, ακόμη και όταν σχολιάζεις! Και σ’ ευχαριστώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μυστήριο κορίτσι,
    να κάτι που με κάνει να νιώθω πολύ όμορφα! Το να μου λένε οι φίλοι μου ότι περνούν ευχάριστα όταν με επισκέπτονται!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ και σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μάρκο,
    όλα τα προσέχεις...
    Ευτυχώς γλύτωσε αυτό το εργάκι από τη λήθη, χάρη σ’ εκείνη τη κορνιζούλα που το φιλοξενεί χρόνια τώρα στο «δωματιάκι». Και ξέρεις τι έχει στο πίσω μέρος της αυτή η ζωγραφιά; Το ανακάλυψα όταν της αφαίρεσα τη κορνίζα για να τη φωτογραφίσω: Ένα φοιτητικό μηχανολογικό σχέδιο του πατέρα σου... Αυτό θα πει ανακύκλωση! Όποιο σχέδιο πετούσε εκείνος (και ίσως κι αυτά που δεν πετούσε αλλά απλώς κάποια στιγμή διαπίστωνε ότι τα είχε χάσει – χιχι) το μάζευα εγώ και ζωγράφιζα στη πίσω του όψη.

    Ο γουργουρίκος είναι πολύ τρυφερός και χαδιάρης και ο Ομάρ είναι πολύ άταχτος. Του αρέσει να στρογγυλοκάθεται επάνω στο πληκτρολόγιο και να μη μ’ αφήνει να δουλέψω...

    Τη Τετάρτη θα τα πούμε...
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. 1. Εμπνευσμένος Δάσκαλος! Ευλογημένοι Μαθητές!!!

    2. Πολύ χρήσιμο συμπέρασμα όμως... Πολύ χαίρομαι που ΔΕΝ το αξιοποίησες!!!

    3. Φυσικός πυρηνικών αντιδραστήρων;!; Πλάκα κάνεις τώρα....

    4. Πίου!!!

    5. ΔΕΝ ίσχυει;;;; Ντροπή!!!...

    6. Στο Κουρδιστό Πορτοκάλι λέμε Ναι!!! Στον Φασμπίντερ λέμε Ναι!!! Στον Ταρκόφσκι λέμε Ναι!!! Στην Μαγεία του Κινηματογράφου λέμε ΝΑΙ!!! Ευλογημένος ο Βασίλης! (Μην το ψάχνεις... Δεν πειράζει!....)

    7. Υπέροχο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σε εχουμε επιλέξει να συμμετεχεις στη Λίστα των Ιστολογίων που παρακολουθούμε.

    Αντλούμε αφορμές σκέψεις από τις αναρτήσεις σου και σε συντροφεύουμε καθως μας συντροφεύεις στις πλοηγήσεις στον Κυβερνοχώρο..


    Με αγάπη

    ;-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Γιώργο,

    1. Είναι αλήθεια αυτό για τον Δάσκαλο! Γι αυτό και τον θυμάμαι ακόμη. Καλή του ώρα όπου και να βρίσκεται, θα είναι πλέον ένας γλυκός παππούς…

    2. Εν κατακλείδι, κι εγώ χαίρομαι! Η «αξιοποίησή» του θα ισοδυναμούσε με κάτι πολύ φτηνό και μίζερο…

    3. Γιώργο μου, ποτέ δεν κάνουμε πλάκα με την πυρηνική ενέργεια…

    4. Πίου! Έχει και ετυμολογία: όταν ήταν μικρό γατάκι, αντί νιάου-νιάου, έκανε πίου-πίου…

    5. Αααχχχ… άντρες… πάντα ίδιοι…

    6. Α-πα-πα… όσο τα ψάχνεις αυτά, τόσο το χειρότερο…

    7. Σ’ ευχαριστώ πολύ-πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ,
    Είναι πολύ μεγάλη μου τιμή που παρακολουθείτε τη σελίδα μου φίλοι μου
    και κυρίως που βρίσκετε γόνιμη αυτή τη παρακολούθηση!
    Μου δίνετε πολύ μεγάλη χαρά! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!
    Και η δική μου επίσκεψη στη σελίδα σας μου έκανε εξαιρετική εντύπωση! Μπράβο σας και καλή συνέχεια στην αξιόλογη πορεία σας στο διαδίκτυο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Παραδόθηκα σε τούτη τη γλυκιά αναδρομή στο παρελθόν. Μου αρέσουν πολύ αυτά τα ταξίδια και μας πήγες τόσο γλυκά.
    Το συμπέρασμα σου περί "δοτικότητας" είμαι σίγουρος ότι ποτέ δεν αξιοποιήσες αφού τούτο φαίνεται από τα έργα σου, όπου δίνεις την ψυχή σου.
    Άραγε ο Βασίλης τι έγινε; Θα κάναμε καλή παρέα.... στα νιάτα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μελίνα μου, υπέροχο το έργο σου με τις ξυλομπογιές!!Και η ανδρομή σου στην παιδική σου ηλικία, πανέμορφη! φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Χριστόφορε,
    η άποψή σου εδώ έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, μιά και έκανα κάποια απόπειρα αφήγησης, είδος στο οποίο σε θεωρώ μαιτρ! Γι’ αυτό μου έδωσαν μεγάλη ικανοποίηση τα λόγια σου! Σ’ ευχαριστώ πολύ!!

    Ο Βασίλης, φοιτητής τότε, πήρε το πτυχίο του και αργότερα μετανάστευσε για άλλη γη άλλα μέρη, αρκετά έγκαιρα, πριν τον προλάβει η κρίση… Τώρα, π.χ. στην Αυστραλία, έχουν βάλει πλέον quota στις αιτήσεις που δέχονται από Ελλάδα…

    Πάντως Χριστόφορε, πρέπει να σου πω ότι η επίδραση της 7ης τέχνης επάνω σου, φαίνεται από την τέλεια κινηματογραφική ροή που έχουν οι αφηγήσεις σου!

    Καλή σου νύχτα και να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Φανή,
    οι ξυλομπογιές είναι το είδος με το οποίο έχω τη μεγαλύτερη εξοικείωση, λόγω ακριβώς της μεγάλης «προϋπηρεσίας». Μερικές φορές χρησιμοποιώ ακόμη εκείνα τα χρωματιστά μολύβια, που έχουν μια υφή κάπως ευκολοδιάσπαρτη, σαν του κάρβουνου.
    Φιλάκια και σ’ ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Εκ μέρους του Νυχτογάτου μου σ'ευχαριστώ Μελίνα για την προβολή.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Ντίνο,
    εγώ ευχαριστώ
    και εσένα και τον νυχτόγατο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Έχω χάσει συνέχειες! Ομολογώ! Αλλά και τούτα τα μικρούλικα γραμματάκια, γιατί; Πόσο πρέπει να τιμωρηθώ η φτωχιά;
    Στερνή γνώση;
    Μπουάαααα!!!!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Χριστίνα,
    κι εγώ χάνω συνέχειες - τεύχη ολόκληρα - γενικώς...
    Ταλαιπωρήθηκες με τα γραμματάκια; και γιατί υπάρχει το zoom? Εγώ μόνο έτσι διαβάζω, διότι από όραση...άστο καλύτερα... Πάντως και να μη τα διάβασες δεν έχασες και τίποτα...trust me...

    Τώρα... τι από τα 2 είναι η μπλόφα; Το "Στερνή";;; ή το "γνώση";;; χιχι..

    φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Μιά χαρά τα πήγες και στην γνώση και στα στερνά, χαχαχα, μπαμπόγρια ( στα βάθη του προηγούμενου αιώνα) χαχαχα,και στην ζωγραφική!!!!!!
    Οι κουκουβάγιες χαριτωμένες , ταιριάζουν στην εποχή μας.
    φιλί γλυκό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Βασιλική μου,
    το βάθος, είτε ενός, είτε εκατό μέτρων, βάθος είναι... Αρκεί να μη "χαίρει αμέτρητο"...
    Εδώ πάντως, μάλλον δεν πρόκειται γι αυτό. ...Ή μήπως όχι.;..
    Οι σοφές κουκουβάγιες μου ίσως το γνωρίζουν...

    Φιλί γλυκό κι από μένα Βασούλα! Καλό Σ/Κ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Αγαπητοί μου φίλοι,
    Είναι μία περίεργη ιστορία τα μπλογκοπαίγνια. Και θέλει μιά ειδική ψυχολογία η στιγμή που αποφασίζει κάποιος να συμμετάσχει και ακόμη ειδικότερη η φάση που «παίζει». Προσωπικά, σε μία βαρυφορτωμένη από πολλαπλές αιτίες περίοδο, είπα να αφήσω την «αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» να πάρει το πάνω χέρι και έτσι προέκυψε αυτή η ανάρτηση. Σας ευχαριστώ όλους όσους με ακολουθήσατε σ’ αυτή την «απόκλιση» και μιά και κάνατε το πρώτο βήμα, αν έχετε, όποτε έχετε και όπως την έχετε τη διάθεση, προχωρήστε και στο επόμενο. Εθελοντισμός λοιπόν για το ποιοί (7 ή λιγότεροι ή περισσότεροι) θα αναρτήσουν κάτι σχετικό με το «7 πράγματα για μένα». Το δωράκι που πάει παρέα με το παιχνίδι, βρίσκεται στη πλαϊνή στήλη του ιστολογίου με τίτλο «δώρο από την Ευτυχία». Δικό σας, με αγάπη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή