Waves

Waves

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

λουλούδια στο παράθυρο (παστέλ & λάδια 35x50)


ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟΑν με βλέπουν να στέκομαι
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟόρθιος, ακίνητος, μες
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟστα λουλούδια μου, όπως
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟαυτή τη στιγμή,
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟθα νόμιζαν πως τα διδάσκω.
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟΕνώ είμαι εγώ που ακούω
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟκι αυτά που μιλούν.
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟΈχοντάς με στο μέσο
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟοοοοοΟΟΟμου διδάσκουν το φως.

Νικηφόρος Βρεττάκος (Σεμινάριο)

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

«αντικρύ του πελάγους» (νερομπογιές 30x30)

Ο τίτλος του έργου είναι παρμένος από τον Οδυσσέα Ελύτη (Άξιον Εστί)

Μεταφέροντας από χρόνους αθωότητας αυτή την αύρα
 που κάνει τις ανυπάκουες νεανικές πινελιές να θροΐζουν ανέμελα
πάνω απ’ τους τοξωτούς φεγγίτες και τα θολωτά παράθυρα,
πάνω απ’ τα πέτρινα σκαλιά και τις πλατιές πεζούλες,
πάνω από γλάστρες με βασιλικούς και πήλινα πιθάρια,
πάνω από μύλων φτερωτές διάφανες και στέγες με καλαμωτές,
θέλω να ευχηθώ σε όλους, από καρδιάς..
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!
                

Δοξαστικόν (Άξιον Εστί)
Οδυσσέας Ελύτης - Μίκης Θεοδωράκης



Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

το παλιό παντοπωλείο (τέμπερα 23x32)


«Παλιέ μου φίλε τι γυρεύεις;  /  Χρόνια ξενιτεμένος ήρθες
με εικόνες που έχεις αναθρέψει  /  κάτω από ξένους ουρανούς
μακριά απ' τον τόπο το δικό σου».

«Γυρεύω τον παλιό μου κήπο
τα δέντρα μου έρχουνται ως τη μέση  /  κι' οι λόφοι μοιάζουν με πεζούλια
κι' όμως σαν είμουνα παιδί  /  έπαιζα πάνω στο χορτάρι
κατω από τους μεγάλους ίσκιους  /  κι' έτρεχα πάνω σε πλαγιές
ώρα πολλή λαχανιασμένος».

«Παλιέ μου φίλε ξεκουράσου  /  σιγά - σιγά θα συνηθίσεις
θ' ανηφορίσουμε μαζί  /  στα γνώριμά σου μονοπάτια
θα ξαποστάσουμε μαζί  /  κάτω απ' το θόλο των πλατάνων
σιγά - σιγά θα 'ρθούν κοντά σου  /  το περιβόλι κι' οι πλαγιές σου».

«Γυρεύω το παλιό μου σπίτι  /  με τ' αψηλά τα παραθύρια
σκοτεινιασμένα απ' τον κισσό
γυρεύω την αρχαία κολόνα  /  που κοίταζε ο θαλασσινός.
Πώς θες να μπώ σ' αυτή τη στάνη;
οι στέγες μου έρχονται ως τους ώμους
κι' όσο μακριά και να κοιτάξω  /  βλέπω γονατιστούς ανθρώπους
λες κάνουνε την προσευχή τους».

«Παλιέ μου φίλε δε μ' ακούς;  /  σιγά -σιγά θα συνηθίσεις
το σπίτι σου είναι αυτό που βλέπεις
κι' αυτή την πόρτα θα χτυπήσουν  /  σε λίγο οι φίλοι κι' οι δικοί σου
γλυκά να σε καλωσορίσουν».

«Γιατί είναι απόμακρη η φωνή σου;
σήκωσε λίγο το κεφάλι  /  να καταλάβω τι μου λες
όσο μιλάς τ' ανάστημά σου  /  ολοένα πάει και λιγοστεύει
λες και βυθίζεται στο χώμα».

«Παλιέ μου φίλε συλλογίσου  /  σιγά σιγά θα συνηθίσεις
η νοσταλγία σου έχει πλάσει  /  μια χώρα ανύπαρχτη με νόμους
έξω απ' τη γης κι' απ' τους ανθρώπους».

«Πια δεν ακούω τσιμουδιά
βούλιαξε κι' ο στερνός μου φίλος
παράξενο πώς χαμηλώνουν  /  όλα τριγύρω κάθε τόσο
εδώ διαβαίνουν και θερίζουν  /  χιλιάδες άρματα δρεπανηφόρα».

Γιώργος Σεφέρης (Ο γυρισμός του ξενιτεμένου)

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

στον ίσκιο της καστανιάς (ελαιογραφία 50x40)


ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ

Τίνος χέρι να σ’ έσπειρε, ποια ώρα
λατρεμού; Συλλογιέσαι; Κοιμάσαι;
Από ποιού χρυσόνειρου τη χώρα
δέντρο , κρίνο, όραμα ήρθες: Τι να σαι;

Βλέποντάς σε γαλήνεψε η μπόρα,
σου μηνάει κ’ η Σελήνη: - Άστρο μου, άσε
να συρθώ προς εσέ μυροφόρα
η χλωμή σου αδερφή. Με θυμάσαι;

Κι αν η ρίζα σε δένη, η θωριά σου
πως είν’ έτοιμη ανάερη να φύγη;
Κι’ αν πετούμενο πού τα φτερά σου;

Του προφήτη η ματιά σε ξανοίγει
με αναστάσιμου αγγέλου το σχήμα
να κυλάς το λιθάρι απ’ το μνήμα.
Κωστής Παλαμάς

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

νύχτα λίγο έξω απ’ τη πόλη (ακρυλικά 40x33)

ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΚοιτάζω τη σιωπηλή λίμνη
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΠου το νερό της η πνοή του αέρα ρυτιδώνει
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΜη γνωρίζοντας, αν τα επινοώ όλα εγώ
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΉ εάν όλα ανίδεα είναι.
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΗ λίμνη τίποτα δε λέει. Το αεράκι
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣαλεύει μα δε με αγγίζει,
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΔεν ξέρω αν είμαι ευτυχής
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟύτε αν επιθυμώ να είμαι.
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟι ρυτίδες τρεμουλιάζουν, χαμογελούν
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΠάνω στα κοιμισμένα νερά.
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΓιατί να έχω φτιάξει από όνειρα
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΤη μόνη ζωή που έχω..

Φερνάντο Πεσσόα (μετάφραση Γιάννης Σουλιώτης)