Waves

Waves

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας! (παστέλ & μολύβια 50x70)

ΟΟΟΟΟΟΟΟΟOO.................................................
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΑυτός
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ"και τον κόσμο αυτόν ανάγκη να τον βλέπεις και να τον λαβαίνεις"
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟείπε: "Κοίταξε!" Και τα μάτια μου έριξαν τη σπορά
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟγρηγορώτερα τρέχοντας κι από βροχή
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟτα χιλιάδες απάτητα στρέμματα
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣπίθες ρίζα μες το σκότος πιάνοντας και νερών άξαφνων πίδακες
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΗ σιγή που εκχέρσωνα για ν' αποθέσω
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟγόνους φθόγγων και χρησμών φύτρα χρυσά
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΤο ξινάρι ακόμη μες τα χέρια μου
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟτα μεγάλα είδα κοντόποδα φυτά, γυρίζοντας το πρόσωπο
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟάλλα υλακώντας άλλα βγάζοντας τη γλώσσα:
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΝα το σπαράγγι να ο ριθιός
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟνα το σγουρό περσέμολο
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟτο τζεντζεφύλλι και το πελαργόνι
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟο στύφνος και το μάραθο
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟι κρυφές συλλαβές όπου πάσχιζα την ταυτότητα μου ν' αρθρώσω
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ"Εύγε, μου είπε, και ανάγνωση γνωρίζεις
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟκαι πολλά μέλλει να μάθεις
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟαν το Ασήμαντο εμβαθύνεις
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΚαι μια μέρα θα 'ρθει βοηθούς ν' αποκτήσεις
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΘυμήσου:
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟτον αγχέμαχο Ζέφυρο, το ερεβοκτόνο ρόδι
ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟτα φλεγόμενα ωκύποδα φιλιά"
 ΟΟΟΟΟΟΟΟΟOο.................................................

Οδυσσέας Ελύτης
από το "Άξιον Εστί"
Η Γένεσις (απόσπασμα)

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Ευοί-Ευάν (μολύβια 35x50)


Προσφέροντας ένα ποτήρι κόκκινο κρασί απ' το βαρέλι
και υψώνοντάς το με το βακχικό επιφώνημα "ευοί-ευάν",
θέλω να ευχαριστήσω τη φίλη Φ ό ρ α για τη γλυκιά χειρονομία της
να μεταβιβάσει από κοινού στην IZA και σ' εμένα αυτό το δωράκι:


Και εφόσον αυτή η διαδικασία αποτελεί εξαίρεση
στον γνωστό κανόνα «το δώρο δεν δωρίζεται»
πρέπει κι’ εγώ με τη σειρά μου να το μεταβιβάσω
σε δύο φίλους και συνοδοιπόρους στις ιστοδιαδρομές..
Αλλά επειδή ποτέ δεν συμπαθούσα τα διλήμματα
(πόσο μάλλον τα «πολυ-λήμματα»)
μετά από σκέψη κατέληξα στα εξής:
μια και η προσφορά έρχεται από τον χώρο των εικαστικών φίλων,
ας παραμείνω στον ίδιο χώρο και ας επιλέξω ανάμεσα στους εικαστικούς μου..
και επειδή η επιλογή είναι εξαιρετικά δύσκολη,
αποφάσισα να πάω βάσει «παλαιότητας»..
Έτσι, μεταβιβάζω το δωράκι στους δύο παλιότερους φίλους τούτου του ιστολογίου..
Με αγάπη λοιπόν και πολλά ευχαριστώ για τη συντροφικότητά τους,
στον Στέλιο (Mystelios Art and Painting Blog) και στην Margo (colors & shadows).!.

♥☺♥☺♥☺♥ ! ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ! ♥☺♥☺♥☺♥

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011

το λιβάδι με τα κυπαρίσσια (ελαιογραφία 40x30)


Ασημιά κουδούνια αντηχούν στον δρόμο
πούθε πας μικρό μου ηλιοχιόνιστο
♪  Πάω στις μαργαρίτες πέρα στο λιβάδι
πράσινο λιβάδι - σα ζωγραφιστό.

 Πούθε πας μικρό μου διόλου δεν φοβάσαι
πέρα είν' το λιβάδι - ώρες μακριά
♪  Η δικιά μου αγάπη διόλου δεν φοβάται
τ' ανοιχτό τ' αγέρι την δενδροσκιά.

 Τότε να φοβάσαι γιόκα μου τον ήλιο
ακριβό μου αγόρι ηλιοχιόνιστο
♪  Τα μαλλιά μου ο ήλιος τάκαψε για πάντα
κι είμαι ασπρομάλλης δυό χρονώ μωρό.

Federico Garcia Lorca. (νανούρισμα)
Ποιητική απόδοση Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική Χρήστος Λεοντής
Ερμηνεία Τάνια Τσανακλίδου

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

τα σπίτια στη προκυμαία (παστέλ & λάδια, 50x40)


Είναι παλιό το λιμάνι, δεν μπορώ πια να περιμένω
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πεύκα
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πλατάνια
ούτε το φίλο που έφυγε για τ' ανοιχτά.
Χαϊδεύω τα σκουριασμένα κανόνια, χαϊδεύω τα κουπιά
να ζωντανέψει το κορμί μου και ν' αποφασίσει.
Τα καραβόπανα δίνουν μόνο τη μυρωδιά
του αλατιού της άλλης τρικυμίας.

Αν το θέλησα να μείνω μόνος, γύρεψα
τη μοναξιά, δε γύρεψα μια τέτοια απαντοχή,
το κομμάτιασμα της ψυχής μου στον ορίζοντα,
αυτές τις γραμμές, αυτά τα χρώματα, αυτή τη σιγή.

Τ' άστρα της νύχτας με γυρίζουν στην προσδοκία
του Οδυσσέα για τους νεκρούς μες στ' ασφοδίλια.
Μες στ' ασφοδίλια σαν αράξαμε εδώ-πέρα θέλαμε να βρούμε
τη λαγκαδιά που είδε τον Άδωνι λαβωμένο.

Γιώργος Σεφέρης (Μυθιστόρημα, Θ')

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

ήρεμο δειλινό (παστέλ & λάδια 45x38)


Όλες οι αλήθειες περιμένουν μέσα σε όλα τα πράγματα,
Ούτε επισπεύδουν την απελευθέρωσή τους ούτε αντιστέκονται,
Δεν χρειάζονται τις μαιευτικές λαβίδες του χειρουργού,
Το ασήμαντο είναι τόσο μεγάλο για μένα όσο το οτιδήποτε,
(Τι είναι λιγότερο ή περισσότερο από το άγγιγμα;)

Aπό το βιβλίο του Ουώλτ Ουίτμαν
«το τραγούδι του εαυτού μου»
Μετάφραση Ζωή Ν. Νικολοπούλου.

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

παπαρούνες στους αγρούς (ελαιογραφία 44x33)


- Πες μου, παπαρούνα μου, αγαπάς τον ήλιο;
- Αγαπάω τον ήλιο που φωτάει και λάμπω.

- Πες μου, παπαρούνα μου, αγαπάς τον άνεμο;
- Αγαπάω τον άνεμο που φυσάει και παίζω.

- Πες μου, παπαρούνα μου, αγαπάς το χώμα;
- Αγαπάω το χώμα που με γλυκοτρέφει.
Βασίλης Ρώτας

! ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !