Waves

Waves

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

ο κόσμος ανάποδα (ξηρά παστέλ 28x38)


Είναι προφανές
ότι
δεν μας βγαίνει έτσι...
Αρα...
Ας το πάρουμε αλλιώς...

Αυτή τη χρονιά
ας αυξήσουμε τη κινητικότητά μας
ακολουθώντας το ρητό
"συν Αθηνά και χείρα κίνει"

με στόχο τη παραγωγή ωφέλιμου έργου
και όχι την αύξηση της εντροπίας

Εύχομαι
το  2012
να μετατραπεί σε μιά χρονιά ανθρωποκεντρική
με τοξοβόλο τον ίδιο τον καθημερινό άνθρωπο
και όχι τα ρομποκόπ που τον "εκπροσωπούν"

Το τραγούδι αφιερωμένο σε όλους
με αγάπη



Μουσική και στίχοι Lucio Dalla (L' anno che verra)
Απόδοση στα Ελληνικά Διονύσης Σαββόπουλος
Ερμηνεία Διονύσης Σαββόπουλος

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

nel blu (ξηρά παστέλ 38x28)


Αυτές τις μέρες
ας δώσουμε στην εσωτερική μας δύναμη
θετικό πρόσημο
καθαρίζοντας το πεδίο του μυαλού μας
από τις ενεργοβόρες τριβές

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!


Π ε τ ώ ν τ α ς
Θαρρώ πως ένα τέτοιο όνειρο δεν ξαναγυρνά ποτέ...
Ζωγράφιζα τα χέρια και το πρόσωπο στα μπλε
Μετά ξάφνου με άρπαζε ο άνεμος
Κι άρχιζα να πετώ μες στον ατέλειωτο ουρανό
Να πετώ
Να τραγουδώ
Μέσα στο μπλε, χρωματισμένος στα μπλε
Ευτυχισμένος να βρίσκομαι εκεί πάνω
Και πετούσα, πετούσα ευτυχισμένος
Ψηλότερα κι απ’ τον ήλιο κι ακόμη πιο πάνω
Ενώ ο κόσμος λίγο-λίγο χανόταν εκεί κάτω μακριά
Μιά γλυκειά μουσική ηχούσε
Μονάχα για μένα
..................
Volare
στίχοι και μουσική Domenico Modugno
ερμηνεία Luciano Pavarotti
απόδοση στα Ελληνικά nameliart

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

στο λιγοστό φως (παστέλ & λάδι 30x23)

(ή αλλιώς «και το σκότος έχει την οπτική του»)

Το έργο αυτό έγινε μιά γλυκειά βραδιά του Μαΐου, το 2005, σε υπαίθρια στημένο καβαλέτο, με βαλιτσάκι περιέχον όλα τα συμπαρομαρτούντα (νέφτι, λινέλαιο, χρώματα, πινέλα, κλπ), σε έναν πεζόδρομο του Κεραμεικού, σχεδόν στα σκοτεινά, με μοναδικό φωτισμό αυτόν της λάμπας του δήμου, μιάς και κατοικημένο σπίτι που θα μπορούσε να προσθέσει μερικά Lumen/m2 υπήρχε μόνο ένα κι αυτό χαμηλοφώτιστο.  Το «θράσος» μου σχετικά με το συγκεκριμένο έργο ήταν ότι δοκίμαζα για πρώτη φορά μιά μικτή τεχνική με λαδοπαστέλ, ζωγραφίζοντας σχεδόν στα τυφλά…
Ο τοίχος που φαίνεται απέναντι από το εγκαταλελειμμένο σπιτάκι ανήκει στο αρχοντικό (επίσης ερημωμένο) που αποτέλεσε θέμα του έργου «κι αν λείπω θα’ χω αφήσει ανοιχτά»˙ είχε ζωγραφίστεί κι αυτό κάτω από παρόμοιες συνθήκες, λίγες ημέρες νωρίτερα.

♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣

Μας κόψαν απόψε το φως
δεν θα 'χει TV ευτυχώς.
ΔΕΗ μας θα είναι απόψε τ' αστέρια
να φέγγουνε χείλη και λαίμαργα χέρια,
ν' ανάψει φωτιά αντί φως.

Καλά να τους έχει ο Θεός,
που κόψαν απόψε το φως.

-Στα χέρια μου τρέμεις σαν φύλλο
να σ' έχει καλά ο Θεός.
-Θα πρέπει λουλούδια να στείλω
σ' αυτούς που μας κόψαν το φως.


Καλά να τους έχει ο Θεός,
μας κόψαν απόψε το φως.

Μας κόψαν απόψε το φως
κι η λάμπα σπασμένη ευτυχώς
-Αδιάβαστη απόψε η εφημερίδα.
-Μας δώσαν απόψε μια νύχτα ελπίδα.

Καλά να τους έχει καλά ο Θεός
που απόψε μας κόψαν το φως.

Απλήρωτος λογαριασμός
κι απόψε μας κόψαν το φως
και όπως βουλιάζει η πόλη στη νύχτα
τους μέσα διακόπτες γυρνάμε και κοίτα!

Τι φως έρωτά μου τι φως!
Καλά να μας έχει ο Θεός
που κόψαν απόψε το φως.

Στίχοι Σώτια Τσώτου
Μουσική Κώστας Χατζής
Ερμηνεία Κώστας Χατζής & Μαρινέλλα