Waves

Waves

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

κάποτε μας νανούριζαν... (ελαιογραφία)

...με ωραία παραμυθάκια...
και μας έστελναν για ύπνο μακάριους
μέσα σε γαλάζια και ροζ συννεφάκια
~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 
Κοιμήσου και σου χάρισα τρία χωριά μεγάλα
τη Σμύρνη με τα λούλουδα, τη Χιό με τα καράβια
και την Κωσταντινούπολη, με τα μαργαριτάρια.


Κοιμάται που να μου θραφεί, με μάνα και με κύρη
και αδερφό πραματευτή κι άντρα καραβοκύρη.


Κοιμήσου που παρήγγειλα φεργάδα να μας πάρει
μ’ ασήμι και με
μάλαμα και με μαργαριτάρι.

(τραγουδισμένο από τη Δόμνα Σαμίου)

23 σχόλια:

  1. ωωωωω....μου αρέσει που είναι χαρούμενο που πάει για νάνι-))))πάρα πολύ ωραίο το έκανες.Ευγε!!!
    πολλά πολλά φιλιά και καλες δημιουργίες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΜΕΛΙΝΑΚΙ ΜΟΥ ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑ!!!!!!
    ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΣ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΝΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ!!!!!!!
    ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΑ ΜΟΥ ΕΣΥ!!!!!!!
    ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ.....
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ξυπνήσαμε απότομα όμως!...

    Φιλιά Μελίνα μου! Ο πίνακας πολύ καλός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι φάτσα αυτή στο πορτραίτο! Εξαιρετική απόδοση και αυτό το μειδίαμα έδεσε τέλεια με τον σκοπό της ανάρτησης. Μου αρέσει και ο τίτλο ΚΑΠΟΤΕ μας νανούριζαν.. σίγουρα έχει αλλάξει αυτό, εκτός από κάποιες λίγες πιστεύω περιπτώσεις, που τώρα τις νανουρίζει άλλος!

    Καλό ξημέρωμα Μελινάκι μου :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Να με νανουρίΖεις
    ΕΣΥ
    για να κοιμάμαι αγγελικά
    ακόμη και μέσα στους εφιάλτες μου!...



    ΚαληΝύχτα Υπέροχο Κοριτσάκι...........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ όμορφο έργο Μελινάκι μου γλυκό!!!μπράβο, τα μάτια του ολοζόντανα, χαμογελαστά , ήρεμα!!!φιλάκια γλυκειά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η χαρά αποτυπωμένη έντονα στο βλέμμα! το κάποτε είναι νοσταλγικό μα δίνει κι ελπίδα, θα δω σ' αυτό τη θετική αναπόληση απ' όπου όλοι μας αντλούμε δυνάμεις όταν νιώθουμε βαριά πολύ βαριά τη ζωή πάνω μας

    σου στέλνω την αγάπη μου και την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θα ήθελα να είχα κι εγώ τούτη την γλυκιά και χαμογελαστή φάτσα την ώρα που πηγαίνουμε τα εγγονάκια μου για ύπνο όταν τα έχουμε στο σπίτι τα Σαββατοκύριακα για να τους πω τα παραμυθάκια τους.
    Υπέροχη εικόνα. Δεν ξέρω αν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Λυπάμαι μόνο που δεν φοράμε πια νυχτικά και σκούφους όπως παλιά!
    Τι να σου πω κοριτσάκι με τα πινέλα! Τι να σου πω που δεν στο έχω πει. Σε θαυμάζω πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χρυσούλα
    σ’ ευχαριστώ πολύ που έχεις πάντα ένα τόσο καλό λόγο!
    Είναι από τις πρώτες (ίσως και η πρώτη) προσωπογραφία που έκανα με λάδι. Παλιό έργο δηλαδή, που μόλις τώρα (και με δυσκολία) αποφάσισα να αναρτήσω, λόγω έλλειψης υλικού…
    Να είσαι καλά και να δημιουργείς κι εσύ. Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Έφη μου σ’ ευχαριστώ πολύ!
    Ομολογώ πως όταν ζωγράφιζα αυτό το έργο το έκανα λίγο βαριεστημένα γιατί δεν με ενέπνεε και τόσο… Ήταν ένα από τα έργα που έφτιαξα όταν έκανα μαθήματα ζωγραφικής, με το θέμα δοσμένο σε φωτογραφία. Πέτυχε τελικά και μάλιστα μοιάζει αρκετά με το πρόσωπο της φωτό. Δεν ξέρω ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος - και είναι ένας απ τους λόγους που δίσταζα να το αναρτήσω. Ελπίζω να μη δει ξαφνικά τον εαυτό του στο δίκτυο και βρω το μπελά μου… …λες;
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΙΣΑ-ΙΣΑ!!!!!!!
      ΑΜΑ ΤΟΝ ΔΕΙ, ΝΑ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ!!!!!!!!

      Διαγραφή
  11. Ακριβώς Γιώργο!
    …Το έπιασες το υπονοούμενο… Ναι, δεν εννοούσα μόνο τον ύπνο που κάνουμε στο κρεβάτι μας, αλλά (κυρίως) τον άλλο ύπνο… αυτόν για τον οποίο μας έχουν στείλει κατά καιρούς επίσημες δηλώσεις, επιφανών ανδρών… με νανουρίσματα του τύπου «ισχυρή Ελλάδα» ή «το απάνεμο λιμάνι του ευρώ», τότε το 2001…
    Σ’ ευχαριστώ πολύ! Φιλιά κι από μένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Margo μου,
    όπως έγραψα και στην Έφη παραπάνω, ελπίζω ο εικονιζόμενος (τον οποίο δεν γνωρίζω) να μην έρθει κάποια στιγμή να μου ζητήσει το λόγο… Το φαντάζεσαι; Να δει ξαφνικά ο άνθρωπος τη φάτσα του στο δίκτυο;
    Τα νανουρίσματα ήταν του «κάποτε» - πράγματι. Τώρα, μας ξυπνάνε με κλωτσιές…
    Φιλάκια Μαράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κάκια,
    τι ωραία που με κάνεις να αισθάνομαι με τα λόγια σου! Και γίνεται όλο και πιο σπάνιο το να νιώθει κανείς ωραία. Σ’ ευχαριστώ πολύ-πολύ! Και εύχομαι οι εφιάλτες να μη περνούν ούτε καν έξω από τη κάμαρά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Φανή μου σ’ ευχαριστώ!
    Βγάζει όντως την ηρεμία ενός καταλαγιασμένου και ήσυχου με τη συνείδησή του ανθρώπου, που πάει για έναν αδιατάραχτο ύπνο.
    Να είσαι καλά! Φιλιά κι από μένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Silena,
    πόσο αλήθεια μας έχουν λείψει αυτές οι γαλήνιες και χαρωπές φυσιογνωμίες γύρω μας! Συναντούμε συνεχώς κατηφείς ανθρώπους, με το άγχος και την αγωνία χαραγμένη έντονα στα χαρακτηριστικά τους. Ας ελπίσουμε ότι θα ξαναβρούμε τη χαρά και την αισιοδοξία μας!
    Φιλιά Λένα μου και σ’ ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Χριστόφορε…
    …δεν πιστεύω να είσαι εσύ στη ζωγραφιά; χαχα... όπως γράφω παραπάνω στην Έφη και στη Margo, δεν ξέρω ποιόν ζωγράφισα. Μια φωτογραφία πήρα από τον τότε δάσκαλο ζωγραφικής με εντολή να κάνω μια ελαιογραφία. Και ιδού.

    Πολύ μου άρεσε η εικόνα να πηγαίνεις με τα εγγονάκια σου για ύπνο τα Σαββατοκύριακα, με παραμυθάκια! Είμαι σίγουρη ότι η φυσιογνωμία σου, εκείνες τις στιγμές, θα είναι ακόμη πιο γλυκειά και χαμογελαστή από αυτή της ζωγραφιάς, γεμάτη στοργή και τρυφερότητα!

    Ωραία δεν ήταν η στολή ύπνου παλιά; Πάντως μην ανησυχείς. Τώρα που δεν θα έχουμε πλέον θέρμανση τις νύχτες, όπως τότε, θα επανέλθουν και η νυχτικιά και ο σκούφος.
    Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ Χριστόφορε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σίγουρα ένα πολύ εκφραστικό πορτρέτο , χαμόγελο , ηρεμία , γλύκα και ζεστασιά γεμίζουν τις ψυχές μας !!!
    Μπράβο Μελίνα και καλή συνέχεια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Μελίνα μου, ο πίνακας σου μου θύμισε αμέσως τον Πάνο Θεοδωρίδη, φίλο ποιητή της Θεσσαλονίκης που τώρα ζει στην Κέρκυρα. Μπορεί να υπάρχουν φωτογραφίες του στο διαδίκτυο. Ίσως βέβαια να είναι μια απλή σύμπτωση ή να το είδαν έτσι τα δικά μου μάτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. τελικά τα νανουρίσματα είναι γέφυρες επικοινωνίας με ό,τι απέμεινε στη ψυχή ως αγνό και αλώβητο... υπέροχο... και το βλέμμα του άντρα αληθινά διαπεραστικό... τόπος ονείρων τα νανουρίσματα, τόπος ψυχής το βλέμμα... να΄σαι καλά φίλη μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Στέλιο σ' ευχαριστώ!
    Μακάρι αυτά όλα που αναφέρεις να εκτπίσουν μέσα απ τις ψυχές μας κάθε τι που τις μαυρίζει. Να ξανακερδίσουμε τον ήρεμο και ζωογόνο ύπνο μας, που έχει διαταραχτεί από όσα συμβαίνουν.
    Εύχομαι καλή εβδομάδα και καλές ανάπαυλες μέσα απ τη ζωγραφική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Τόλη,
    δεν αποκλείεται να είναι αυτός. Πρόκειται για φίλο του δασκάλου μου από την εποχή (αν θυμάμαι καλά) που ζούσε κι αυτός στη Θεσσαλονίκη. Πάντως από μια ματιά που έριξα σε φωτογραφίες του στο διαδίκτυο, έχει όντως μια ομοιότητα.
    Σήμερα έλαβα το δώρο σου. Σε υπερευχαριστώ!!! Μου δίνει πάντα μεγάλη χαρά η παραλαβή τέτοιων δώρων. Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Νημερτή,
    είναι αλήθεια και μου άρεσε πολύ αυτό που λες για τα νανουρίσματα, όπως είναι αλήθεια (και ας μη το ομολογούμε) ότι τα έχουμε ανάγκη. Με όποια μορφή και να έχουν, είτε κάποιων λυρικών ήχων που φτάνουν στ' αφτιά μας καθώς παραδινόμαστε στον ύπνο, είτε κάποιων απαλών αγγιγμάτων που μας μεταφέρουν τρυφερότητα και αίσθηση συντροφικής παρουσίας. Τουλάχιστον ας έχουμε ήρεμη και ευτυχισμένη έκφραση τις ώρες που κοιμόμαστε...
    Σ' ευχαριστώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή