Waves

Waves

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

προσέγγιση (παστέλ λαδιού)

πίνακας εμπνευσμένος από φωτογραφία αναρτημένη στο stavento
♥ ♥ ♥ ♥

Ἔφυγε ἡ ζωή μας ἢ ἔφυγαν πουλιὰ ἀπ᾿ τὴν παλάμη τοῦ Θεοῦ;

Τράβηξαν τουφεκιὲς νὰ τὰ σκοτώσουν
Ἡ ζωή μας ἔγινε ὡραιότερη
Τόσο ποὺ μοιάζει μὲ ἄστρο ὅταν τὴν κοιτάξω
Καὶ δὲν μπορῶ νὰ τὴν κατεβάσω στὸ γιαλὸ
καὶ νὰ τὴν κάμω πλοῖο

Ὢ περιστέρι τῆς ψυχῆς πήγαινε στὸ καλὸ
Πήγαινε τώρα μὲ τὸ μελτέμι
Καὶ φίλησέ μου ὅσα μαργαριτάρια συναντήσεις
Ἂν δὲν μὲ βλέπεις μὴ φοβᾶσαι θὰ γιορτάζω μαζί σου
Στὸ ταξίδι μας θὰ σηκώσουμε τὰ νερὰ τῆς θάλασσας
Νὰ εὐλογήσουν ὅ,τι ἀγαπήσαμε καὶ ὅ,τι δὲν ξεχνᾶμε πιὰ

Σὲ περιβόλι ἄραξε τὸ περιστέρι
Σὲ περιβόλι ἄραξε ἡ ψυχή μου
Λοιπὸν θυμᾶμαι τώρα τὸ καλοκαῖρι τῆς ζωῆς μου
Σὰν νὰ ἤσουνα ἐσὺ ἡ μόνη ἄνοιξη τῆς γῆς
Σὲ ἀντικρίζω ὢ ἡμέρα τῆς γέννησής μου.

..........................

Γιώργος Σαραντάρης
(Τρία ποιήματα της θάλασσας -απόσπασμα-)

24 σχόλια:

  1. Η παιδική αθωότητα, ό,τι πιο πολύτιμο υπάρχει. Και στη ματιά του καλλιτέχνη. Νομίζω ότι την έχεις διατηρήσει, Μελίνα μου, και ότι αναδύεται σαν ένα μυστικό φως στα χρώματά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήθελα πολύ, καθώς δούλευα το έργο, να αποδώσω την αθωότητα και τη καθαρότητα της παιδικής ψυχής και παιδεύτηκα αρκετά ώστε αυτό το μουτράκι να μη παραπέμπει σε οτιδήποτε θυμίζει ενηλικίωση. Αν τα κατάφερα, χαίρομαι ιδιαίτερα! Και αν αυτό είναι αποτέλεσμα διατήρησης μιας αθώας παιδικής ματιάς στις καλλιτεχνικές μου αναζητήσεις, τότε νιώθω έως ευτυχής με το σχόλιό σου Τόλη!
      Σ' ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλό απόγευμα Κυριακής!

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ με τον Τόλη. Ένα προσωπάκι που ξεχειλίζει από αθωότητα
    και γλυκύτητα ψυχής...σαν να αντικρίζεις την άυλη μορφή ενός αγγέλου. Πέτυχες το ποθούμενο αποτέλεσμα Μελίνα μου...ο χρωστήρας σου αποτύπωσε τέλεια ένα πλούτο συναισθημάτων που μόνο στην παιδική καρδιά τον συναντάμε
    φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου, θα σου πω ακριβώς αυτά που είπα και στον Τόλη. Είναι πολύ πιο εύκολη (για μένα τουλάχιστον) η προσωπογραφία ενός ενήλικα. Αυτό το έργο (σε συνδυασμό με τις προθέσεις μου) ήταν από τα πιο απαιτητικά σε προσπάθεια και γι αυτό τα σχόλιά σας μου δίνουν μεγάλη ικανοποίηση! Ίσως να μη πέτυχα εντελώς αυτό που είχα "ζωγραφίσει" στο μυαλό μου, όμως τα λόγια σας μου δείχνουν ότι κάτι -τουλάχιστον ευδιάκριτο- πέτυχα. Είναι σημαντικός μοχλός κίνησης αυτό για ένα ζωγράφο..
      Σ' ευχαριστώ πολύ και σε φιλώ!

      Διαγραφή
  3. Θλιμμένο και μελαγχολικό αλλά πολύ όμορφο και γεμάτο με τρυφερά συναισθήματα !!!
    Μπράβο Μελίνα !!!
    Καλό Σαββατοκύριακο και καλή συνέχεια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι η τρυφερότητα, εκτός από την αθωότητα που αναφέρω παραπάνω, ήταν από τα χαρκτηριστικά που θέλησα να διακρίνουν αυτή τη ζωγραφιά. Η μελαγχολία βγήκε κάπως λαθραία, ίσως γιατί υπάρχει κάπου ανάμεσα σ' αυτά που κινούν το χέρι του δημιουργού και διεκδικεί κι αυτή την έκφρασή της... Και...δεν μπορώ να πω ότι δεν μ' αντιπροσωπεύει..
      Σ' ευχαριστώ πολύ Στέλιο! Καλό Κυριακάτικο απόγευμα!

      Διαγραφή
  4. τι όμορφο Μελίνα μου!!!Το περιστέρι είναι όμως ευχαριστημένο-)))Πιστεύω πως το κοριτσάκι δεν είναι ακριβώς μελαγχολικό.....θα έλεγα πως απολαμβάνει την στιγμή αυτή.Τα χρώματά σου μου άρεσαν όπως πάντα πάρα πολύ.
    Συγχαρητήρια Μελίνα!!!!!
    πολλά φιλιάααααααααααα(έχω κλήρωση)-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν φαίνεται ευχαριστημένο το περιστέρι (και τώρα που λες, κάπως έτσι έίναι) τότε ο συμβολισμός βγαίνει πιο επιτυχημένος... Το κοριτσάκι είναι (ή μάλλον θέλησα έτσι) σαν να συνομιλεί με το περιστέρι. Όπως θα συνομιλούσε με τον εαυτό του στον καθρέφτη ή με τη καρδιά του. Και, ναι, το απολαμβάνει..
      Σ' ευχαριστώ Χρυσούλα μου! Έχω ήδη δει την όμορφη ζωγραφιά σου στη σελίδα σου και θα σου έρθω για κουβεντούλα. Να είσαι καλά! Φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Σε περιβόλι άραξε το περιστέρι
    Σε περιβόλι άραξε η ψυχή μου
    Το απόδωσες υπέροχα και σαν λεζάντα αυτό θα έβαζα σε αυτό το έργο σου Μελινάκι μου.
    Έχεις εντοπίσει τις αδυναμίες σου και αυτό θα σε βοηθήσει να καλυτερεύσεις τις επιδόσεις σου στα παιδικά μουτράκια:)
    Η μελαγχολία συνοδεύει συχνά τον καλλιτέχνη και πολλές φορές συμβάλει στην δημιουργικότητα,συναίσθημα είναι και αυτό άλλωστε πως να το αποκλείσουμε από την ζωή μας;
    καλη βδομάδα γι΄αύριο- Φιλί καρδιακό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, θα μπορούσε έτσι λιτά και λιγόλογα να είναι η λεζάντα του έργου - έχεις απόλυτο δίκιο... Όσο για τη μελαγχολία, μήπως είναι από τα βασικά κίνητρα καλλιτεχνικής έκφρασης; Ίσως γιατί σε κλείνει πιο πολύ στον εαυτό σου, σε κάνει να σκαλίζεις βαθύτερα μέσα σου και ό,τι έχεις να πεις το λες σαν να μιλάς στον ίδιο τον εαυτό σου.
      Βασιλική μου σ' ευχαριστώ! Φιλί καρδιάς κι από μένα και καλά κουράγια για τη βδομάδα που ξημερώνει..

      Διαγραφή
  6. Τι προσωπάκι είναι αυτό Μελίνα μου; Τι γλύκα και αθωότητα ουράνια. Εκείνα τα βλέφαρα, η μυτούλα τα χειλάκια που κάτι ψιθυρίζουν στο αγέρωχο περιστέρι. Και το χεράκι;
    Με μάγεψες πάλι και με εικόνα αλλά με λόγο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστόφορε με πρόλαβες! Είχα σκοπό να δω αν έχω κάποιο σχόλιο εδώ και στη συνέχεια να έρθω να διαβάσω τις συνέχειες της αφήγησής σου, γιατί έχω μείνει πίσω. Έρχομαι σε λίγο λοιπόν..
      Αλήθεια δείχνει σαν να ψιθυρίζει κάτι το κοριτσάκι; Στην αρχή ήθελα να ονομάσω το έργο "συνομιλία" γιατί κάτι τέτοιο είχα στο νου μου. Μετά προτίμησα το "προσέγγιση"...
      Χαίρομαι που στάθηκες και στους στίχους. Αυτούς τους συνέδεσα κυρίως με τη δική μας (των ενηλίκων εννοώ) χαμένη αθωότητα...
      Σ' ευχαριστώ πολύ Χριστόφορε. Τα ξαναλέμε σύντομα..

      Διαγραφή
  7. Τρυφερό πολύ Μελινάκι μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το'χουν οι παιδικές φατσούλες...
      Σ' ευχαριστώ Όλγα! Χαίρομαι πολύ όταν μ' επισκέπτεσαι!
      Καλό σου βράδυ

      Διαγραφή
  8. Κατι μου θυμιζει
    αυτη σου η προσέγγιση


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστά σου θυμίζει κάτι Velvet! Σου θυμίζει εκείνη τη γλυκύτατη μικρή που είχες σε φωτογραφία σε κάποια προηγούμενη ανάρτησή σου, σεχτική με τα πιδιά των μεταναστών. Με είχε εμπνεύσει πάρα πολύ η στάση του κεφαλιού και οι φωτισμοί στο πρόσωπο. Φαντάστηκα μια αντίστοιχη στάση παιδιού, καθώς χαϊδεύει σιγομουρμουρίζοντας ένα μικρό πλάσμα, εξίσου αθώο και ευάλωτο με το ίδιο. Έτσι επέλεξα ένα άσπρο περιστέρι.
      Ελπίζω να μην έκανα κάτι που σε δυσαρέστησε. Αν δεν έχεις αντίρρηση, θα ήθελα να προσθέσω στην ανάρτηση ότι η ζωγραφιά είναι εμπνευσμένη από φωτογραφία που ανάρτησες στη σελίδα σου (με την αντίστοιχη παραπομπή). Και τώρα που το σκέπτομαι, δεν ξέρω αν η φωτογραφία είναι βγαλμένη από σένα.. Είχα την εντύπωση ότι θα είναι από κάποιο site ή κάτι τέτοιο..
      Συγνώμη αν μέσα στον οίστρο μου να ζωγραφίσω έκανα κάποια παρασπονδία.

      Διαγραφή
    2. Μα δεν το εγραψα για αυτο
      και δεν έκανες καμμια παρασπονδία

      Καλο μηνα Ναμελι

      Διαγραφή
    3. Καλό μήνα και σ' εσένα Velvet.
      Και σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  9. Λευκό περιστέρι, μέσα σε γαλάζιο φόντο, αισθάνεται την αγάπη αλλά αναλογίζεται τη σκέψη του αθώου κοριτσιού. Πολύ ωραία σύνθεση Μελίνα μου. Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ντίνο έχεις και τη ματιά και την ευαισθησία του ζωγράφου. Γι αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα το σχόλιό σου!
      Σ' ευχαριστώ πολύ! Φιλιά κι από μένα και καλό μήνα!

      Διαγραφή
  10. Πολύ τρυφερό αλλά και συμβολικό! Μου αρέσουν τα σκοτεινά σου χρώματα σε αντίθεση με το λευκό περιστέρι!
    φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσει που επισημαίνεις αυτή την αντίθεση γιατί την επεδίωξα. Είχα βέβαια μιά αγωνία για το πώς θα ισορροπήσει το σύνολο με την ανισόμετρη κατανομή των χρωμάτων (ανοιχτών και σκούρων) και μήπως βαρύνει περισσότερο στη φωτεινή περιοχή, αλλά το αποτόλμησα. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι χάρηκα πολύ με το σχόλιό σου.
      Ευχαριστώ Μαριέλα! Φιλιά και καλό Σ/Κ!

      Διαγραφή
  11. υπέροχο ποίημα και υπέροχη ζωγραφιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Θωμαή!
      Συγνώμη για τη μεγάλη μου αργοπορία να απαντήσω, μου συμβαίνει συχνά με τα σχόλια που γράφονται σε παλιότερες αναρτήσεις.
      Σε καλωσορίζω με χαρά, έστω και καθυστερημένα..

      Διαγραφή