Waves

Waves

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

ραντεβού στο κεφαλόσκαλο (ακρυλικά 38x45)

υπαίθρια νυχτερινή ζωγραφική κάπου στο Γκάζι, το 2005
(ανάρτηση αφιερωμένη στη Μαριέλα, που της αρέσουν τα νυχτερινά)

Στην κορυφή του λόφου κάθεται το κορίτσι ανέμελο
παρακολουθεί τους ανθρώπους κάτω
να βάζουν τους συναγερμούς στα αυτοκίνητά τους
τους συμπονάει βέβαια
όμως αυτή έχει εκεί πάνω ραντεβού με το μεγάλο έρωτα
το μεγάλο έρωτα
κι αυτός δεν σχετίζεται με συναγερμούς, με εξευτελισμούς
όσες στιγμές κρατήσει θα κυλά αμέριμνος
από το ροδί της ανατολής ως το μελί της δύσης

Λόγια, Μουσική, Ερμηνεία: Λένα Πλάτωνος

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

έρημη γειτονιά (τέμπερα 25x20)

(χωριό στη νότια Ιταλία, έργο του 1984)

το κλάμα του εμιγκράντου
(παραδοσιακό της κάτω Ιταλίας)

Guardian: Έλληνες πτυχιούχοι απελπισμένοι μεταναστεύουν στην Αυστραλία 
Eικόνες των αρχών του 20ου αιώνα, με τη μαζική μετανάστευση Ελλήνων σε Αυστραλία θυμίζει σήμερα η κατάσταση στην Lonsdale Street, στην καρδιά της Μελβούρνης, όπου βρίσκεται η έδρα της ελληνικής κοινότητας. ''Μόνο που οι σύγχρονοι μετανάστες'', όπως σημειώνει άρθρο της Guardian στο διαδίκτυο, ''είναι διακεκριμένοι επιστήμονες, με πτυχία σε ιδιαίτερα δύσκολους τομείς''.

το πλήρες άρθρο εδώ

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

τ’ αποκαΐδια απλώνονται και σκαρφαλώνουν

(λάδι σε καμβά, έργο του 2004)

Απόσπασμα από το ποίημα του
Μπέρτολτ Μπρεχτ
"ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΠΟΛΕΜΟΥ"
συλλογή "Εξορία: Σκανδιναβία" (1933-1941) 
μετάφραση Μάριου Πλωρίτη

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΨΗΛΑ
θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαΐ.
Ο λόγος; 'εχουνε
κιόλας φάει

Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
χωρίς να 'χουνε δοκιμάσει
κρέας της προκοπής

Πώς ν' αναρωτηθούν πούθ’ έρχονται
και πού πηγαίνουν; Είναι
τα όμορφα δειλινά,
τόσο αποκαμωμένοι.

Το βουνό και την πλατειά τη θάλασσα
δεν τα 'χουνε ακόμα δει
όταν σημαίνει η ώρα τους.

Αν δεν νοιαστούν οι ταπεινοί
γι' αυτό που είναι ταπεινό
ποτέ δεν θα υψωθούν.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΔΕ ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ.
Οι μήνες όλοι, όλες οι ημέρες
είναι ακόμα ανοιχτές. Κάποια απ' αυτές
θα σφραγιστεί μ' έναν σταυρό.

ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΨΩΜΙ
Οι έμποροι φωνάζουν γι' αγορές
Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα
πεινάνε κι όσοι εργάζονται.
Τα χέρια που ήταν σταυρωμένα, σαλεύουν πάλι:
Φτιάχνουν οβίδες.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΝΕ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ' ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν.
Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο
λεν πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό
είναι πάρα πολύ δύσκολη
για τους ανθρώπους του λαού.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΨΗΛΑ ΛΕΝΕ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
είναι δυό πράγματα ολότελα διαφορετικά.
Όμως η ειρήνη τους κι ο πόλεμός τους
μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα.
Ο πόλεμος γεννιέται απ την ειρήνη τους
καθώς ο γιός από τη μάνα.
Έχει τα δικά της
απαίσια χαρακτηριστικά.

Ο πόλεμός τους σκοτώνει
ό,τι άφησε όρθιο
η ειρήνη τους.

ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΨΗΛΑ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ
ο απλός λαός ξέρει
πως έρχεται ο πόλεμος.