Waves

Waves

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

γυρισμός (τέμπερα)



18 σχόλια:

  1. Έδεσαν οι βάρκες...το καλοκαίρι
    μετρά ακόμα λίγες μέρες...οι κάβοι
    θα γνωρίσουν πάλι μεγάλες δόξες
    Κι εμείς θα εκλιπαρούμε για ένα
    τελευταίο στιγμιότυπο του θέρους
    στην μηχανή του χρόνου!!!!
    Θαυμάσιο το εφηβικό σου


    φιλί Μελινάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου, θαυμάσια είναι η εφηβεία, έστω σαν έννοια και μόνο. Τότε που κάθε μέρα ανακαλύπτεις και κάτι καινούργιο στον εαυτό σου, στο περιβάλλον σου, στο κόσμο, και οι ορίζοντές σου διευρύνονται με ραγδαίους ρυθμούς ανοίγοντας νέα πεδία. Τότε που ο χρόνος έχει μεγαλύτερη διάρκεια και η ορμητικότητα και το δυναμικό σου να κατακτήσεις ό,τι προσφέρει η ζωή, αλλά και η πίστη ότι θα τα καταφέρεις, δεν γνωρίζουν όρια. Ο έφηβος ζωγράφος κατέχει όλα αυτά τα πολύτιμα όπλα και τα χρησιμοποιεί, έστω ακούσια, όταν εκφράζεται στο χαρτί. Και είναι κυρίως αυτά που δίνουν δύναμη στο έργο του, και όχι οι φόρμες και τα χρώματα. Νοσταλγώ πολύ εκείνη τη περίοδο…

      Ποιητικό, όπως πάντα το σχόλιό σου! Ευχαριστώ μεγάλο, και φιλί κι από μένα..

      Διαγραφή


  2. Το εφηβικό σου δίνει ρέστα.
    Μάλλον σε προτιμώ σε κείνη την περίοδο.
    Μετά η μαθητεία δίπλα σε ΄΄δασκάλους ΄΄, σε χάλασε.
    Έχασες αυθορμητισμό...
    Λουπόν... Στεκόμουν πάνω από ένα τάφο.
    Μια πολύ καλή γυναίκα- από κείνες που αγαπούσα στην ζωή μου την δύσκολη. Μιλούσε η νύφη της και έλεγε πόσο καλός άνθρωπος υπήρξε και πόσο δίκαιος. Την άκουγα με προσοχή. Στο τέλος κατέληξε ότι η απούσα υπήρξε μια αληθινά Μυτιληνιά αρχόντισσα.
    Πόσο παράξενο ήχησε αυτό στα αυτιά μου! Δάκρυσα εγώ ο σκληρός. Κοίταξα την φωτογραφία. Αγέρωχη. Ο θάνατος δεν τ’ αγγίζει όλα τελικά. Με κοιτούσε και ήξερε ότι την αγαπούσαν όλοι οι παρευρισκόμενοι. Τώρα γιατί στα λέω όλα αυτά;
    Ο θάνατος δεν αγγίζει το έργο μας και την αληθινή μας ψυχή!
    Εκεί επικεντρώσου: σ’ αυτό που σου λέει η αληθινή σου ψυχή!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στρατή, είσαι ο πιο πιστός οπαδός των εφηβικών μου έργων! Το ξέρω ότι προτιμάς αυτή μου τη περίοδο και βεβαίως θα συμφωνήσω μαζί σου. Κι εγώ τη προτιμώ, για χίλιους λόγους. Δεν φταίει τόσο η μαθητεία μου δίπλα στους δασκάλους ζωγράφους που αλλοιώθηκε η καλλιτεχνική έκφραση της εφηβείας. Η ενηλικίωση από μόνη της, σε συνδυασμό με τη πολυετή μαθητεία μου δίπλα σε άλλους δασκάλους, καρτεσιανού προσανατολισμού, έχουν κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά. Η αληθινή ψυχή βεβαίως είναι πάντα ζωντανή, και το παράδειγμά σου για τη Μυτιληνιά αρχόντισσα πολύ εύστοχο. Για τη περίπτωσή μου βέβαια θα έλεγα ότι είναι ζωντανή μεν, σε ύπνωση δε.. Ελπίζω όμως πάντα στο ξύπνημά της… Σ’ ευχαριστώ πολύ και για το σχόλιό σου, αλλά και για τη σταθερή ενθάρρυνση αυτού του ξυπνήματος. Φιλιά κι από μένα!

      Διαγραφή
  3. Πολύ ωραίο έργο.
    Ξέρεις, τα πρώτα έργα των ζωγράφων συγκινούν ιδιαίτερα όταν μετά απο χρόνια έρχονται στην επιφένεια, παρ'όλο που παλιά ο καλλιτέχνης δεν τους έδινε ιδιαίτερη σημασία. Πρόσφατα, ένας φίλος αγαπητός, που ασχολείται με την καλλιτεχνική κορνίζα, προσφέρθηκε ανιδιοτελώς να μου βάλει πασπαρτού σε μερικά έργα. Του πήγα λοιπόν καμιά κατοσταριά διαφόρων ετών. Όταν πήγα να τα πάρω, μου δίνει κορνιζωμένο ένα που είχα φιλοτεχνήσει το 1976. Συγκινήθηκα ιδιαίτερα για την επιλογή του φίλου μου, που το ξεχώρισε μέσα σε όλα τ'άλλα. Το έχω κρεμασμένο μπροστά μου και δεν χορταίνω να το βλέπω κάθε μέρα. Πολλά φιλιά Μελίνα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς είναι Ντίνο, την εποχή που φτιάχναμε αυτά τα έργα δεν τους δίναμε πολλή σημασία. Το συγκεκριμένο σερνόταν για χρόνια ανάμεσα σε διάφορα άλλα χαρτιά, αυτά της νεανικής ανακατωσούρας, όπου ανάμεσα σε σχολικές σημειώσεις και τετράδια βρίσκεις ζωγραφιές, σελίδες από περιοδικά, φωτογραφίες, καρτ ποστάλ, κλπ, κλπ. Μέχρι που το ανακάλυψε η γυναίκα του αδελφού μου και το ανέδειξε βάζοντάς το σε κορνίζα. Από τότε έχω κι εγώ τη χαρά να το βλέπω σ’ έναν από τους τοίχους του σπιτιού και να σκέφτομαι «τελικά δεν ήταν και τόσο κακή ζωγραφιά»… Μερικές φορές σκέπτομαι: μήπως επειδή τότε ζωγραφίζαμε χωρίς συγκεκριμένο στόχο και σκοπό, αλλά μόνο για να ζωγραφίσουμε (εξ’ ου και η συχνή αδιαφορία για τη μετέπειτα τύχη του έργου), μήπως γι αυτό εκείνα τα έργα είχαν τόση ψυχή;
      Φιλιά κι από μένα Ντίνο, και σ’ ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  4. Πάρα πολύ όμορφο έργο, ήρεμη και γαλήνια ατμόσφαιρα, όπως και στα περισσότερα έργα σου. Επίσης πολύ καλή η επιλογή της κορνίζας που αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το έργο !!!
    Μπράβο Μελίνα και καλό υπόλοιπο του καλοκαιριού !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στέλιο, η ηρεμία και η γαλήνη είναι δύο παράγοντες που καθορίζουν σε μέγιστο βαθμό την ισορροπία μου. Σήμερα πάλι είχα μία συζήτηση επάνω σ’ αυτό το θέμα. Ότι δηλαδή δεν θα μπορούσα να πορευτώ και να δημιουργήσω μέσα σε συνθήκες συνεχούς έντασης και ταραχής. Ίσως γι αυτό βγαίνουν συχνά αυτά τα στοιχεία στη ζωγραφική μου. Βλέπεις, δεν έχω τη δυνατότητα να τα εξασφαλίζω όσο θα ήθελα και στη καθημερινή μου πραγματικότητα.
      Σ’ ευχαριστώ Στέλιο! Καλά να περνάς κι εσύ!

      Διαγραφή
  5. Μελινάκι μου πολύ όμορφο το έργο σου και με αγγίζει!!!!!
    Σε παρακολουθώ πάντα για τα ξεχωριστά έργα σου!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Έφη μου! Εγώ έχω γενικά χαθεί από τις μπλογκογειτονιές, αλλά όποτε καταφέρνω να διαθέσω λίγο ήρεμο χρόνο κάνω τους περιπάτους μου και θαυμάζω τα έργα των φίλων, αλλά σπάνια πια καταγράφω το πέρασμά μου. Βλέπω τα έργα σου και σε χαίρομαι (έστω και σιωπηλά) που διατηρείς πάντα αναλλοίωτα το στίγμα και το μεράκι σου!
      Να είσαι καλά και πάντα να δημιουργείς!

      Διαγραφή
  6. ωωω...και κορνίζα Μελίνα!!!!Θα κρατηθώ λίγο στο σχόλιο του Στρατή.Ναι,είναι απίστευτα σημαντικό ποιόν έχουμε η δεν έχουμε δάσκαλο.Πολύ μεγάλο θέμα συζήτησης!!!
    Και φυσικά η ψυχολογία.Δεν ξέρω πότε το ζωγράφισες,διαφέρει όμως από τα τωρινά σου.Είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ και μου βγάζει και εμένα ηρεμία-)))
    Πολλά φιλιά και καλή συνέχεια-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρυσούλα μου, θα ήταν ίσως άδικο απ τη πλευρά μου να προσάψω κάτι στους δασκάλους μου. Θα έλεγα ότι (δύο διαφορετικούς είχα έως τώρα, αγαπητοί και σημαντικοί και οι δύο) προσπάθησαν να μου διευρύνουν τους ορίζοντες και να με βγάλουν απ’ αυτό που είχα έως εκείνη τη στιγμή βάλει ως όριο, να με βοηθήσουν να απελευθερωθώ από τους ακαδημαϊκούς περιορισμούς (είχα στο παρελθόν μαθητεύσει στο ακαδημαϊκό σχέδιο) και να δώσω πρωτοβουλία στις πινελιές μου, χωρίς «πρέπει»... Όμως όλο αυτό χρειαζόταν χρόνο και δουλειά, τα οποία ουδέποτε διέθεσα. Κακά τα ψέματα, ο συνδυασμός αυθορμητισμού και τεχνικής είναι πολύ απαιτητικός στόχος και εγώ είχα πάντα άλλες προτεραιότητες... Παρ’ όλα αυτά, επιστρέφω με κάθε ευκαιρία στην «εφηβεία» μου, τουλάχιστον σαν ζωγράφος... Και πραγματικά, με βοηθάει πολύ σ’ αυτό, το να βρίσκω απήχηση της νεανικής μου ζωγραφικής. Σ’ ευχαριστώ πολύ που μου δίνεις ένα ακόμη έρισμα!
      Φιλιά πολλά κι από μένα και καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις!

      Διαγραφή
  7. Συγγνώμη, εδώ γίνεται η γενική συνέλευση των εφήβων; Ζωγράφων, ποιητών και άλλων ρομαντικών και απροσάρμοστων; Ναι, είμαστε αγκυροβολημένοι όλοι εκεί μαζί με τα καράβια σου, Μελίνα, μαζί με τα καράβια των ζωγράφων από την αρχή του χρόνου. Ίσως και μαζί με το «σπασμένο καράβι» του Σκαρίμπα. Λέμε «γυρισμός» αλλά δεν είναι γιατί δεν μας άλλαξε η ζωή. Κι ας θάμπωσε λιγάκι ο χρόνος τα χρώματά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τόλη μου, όλοι οι έφηβοι και απροσάρμοστοι, παρόντες! Ινσαλλάχ, ευτυχούμε να διαπιστώνουμε πως, όσο κι αν προσπάθησε η ενηλικίωση, δεν μας πήρε ποτέ όλα μας τα αποθέματα εφηβίας. Χρειάστηκε ίσως να διασχίσουμε αρκετά σταυροδρόμια μέχρι να καταλάβουμε την αξία αυτής της «δυσπροσαρμοστικότητας», αλλά στο φινάλε, μάλλον νιώθουμε πολύ καλύτερα από πολλούς «προσαρμοσμένους»... Έστω και σαν σπασμένα, μια χαρά καράβια είμαστε στους κάβους μας, έτοιμα πάντα ν’ ανοίξουμε πανιά για νέες θάλασσες!
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ωραίες σκέψεις που καταθέτεις πάντα στη σελίδα μου! Φιλιά και καλά μας ταξίδια!

      Διαγραφή
  8. Παρααπουσίασα Μελίνα μου αλλά τα απόλαυσα όλα!!!
    Οι μάχες στα κυματάκια πολύ με δρόσισαν οι ομπρέλες σου με ξεδίψασαν με τα χρώματά τους και ετούτα τα σκαριά με έκαναν να περιμένω το ταξίδι που χρόνια περιμένω..

    Σε φιλώ πολύ πολύ!
    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μαράκι!
      Για απουσίες, μη το συζητάς, σίγουρα έχω τις περισσότερες απ' όλους. Πολύ λίγο χρόνο διαθέτω πλέον για να απολαύσω τους περιπάτους μου στις σελίδες των φίλων, όσο για συμμετοχή στη κουβεντούλα, άστα... εκεί κι αν είμαι εντελώς άφαντη....
      Χάρηκα πολύ που σε βρήκα εδώ και που σε ευχαρίστησαν οι ζωγραφιές. Εύχομαι να περνάς ωραία, και με το καλό να υποδεχτούμε το φθινόπωρο!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  9. μελίνα!
    είναι εφηβικό αυτό το έργο? καταπληκτικό! μου αρέσει πολύ η σύνθεση αλλά και τα χρώματα... ευχαριστίες κ για αυτή σου τη δημιουργία..
    κ φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως κάπως προχωρημένης εφηβείας, αλλά σίγουρα από τις πρώτες μου τέμπερες.

      Εγώ σ' ευχαριστώ Φόρα για την επίσκεψη και το σχόλιο!
      Φιλιά!

      Διαγραφή